Poniedziałek, 19 czerwca 2017
Nowy zbiór Cezarego Macieja Dąbrowskiego

W najbliższych dniach nakładem Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie i Wydawnictwo LTW z Łomianek pod Warszawą ukaże się zbiór tekstów Cezarego Macieja Dąbrowskiego zatytułowany „Wierszem i Prozą”.
Jak stwierdza autor w informacji zamieszczonej na stronie wydawcy, „poezja to taki łańcuch, łańcuszek, idealnie dopasowany, z mocnymi ogniwami, tej samej wielkości, nierozszczepialny, mocny. I tak, są wiersze jak łańcuszki, delikatne, proste, noszone na szyi, od zawsze, z pokolenia na pokolenie, i są te złote, i są te święte, są też te ogromne, służące za kotwice, nie pozwalają unieść falom okrętów-państw-narodów-pokoleń; to dzięki nim pamiętamy, to dzięki nim łatwiej wytrwać, to dzięki nim dobijamy do brzegu. Każdy jest tak samo istotny, nie każdy tak samo wyeksponowany, noszony w skrytości, na sercu, i ten, który jest rekonstruowany, odnawiany, pokazywany coraz to nowym pokoleniom – łańcuch słów zapamiętanych, nierozerwalnych, na których można się wesprzeć, nie pękną ogniwa stopione prawdziwym żarem”.

O nowym zbiorze autor mówi: „Ostatni z zawartych w książce utworów powstał 15 listopada 2015 roku, zatem refleksje, obserwacje, odnoszą się do przełomu lat 2013-2015. Bohater moich wierszy – czy opowiadań – dzieli się swoimi przemyśleniami, jeśli wychodzą one poza ich czas, stają się uniwersalne, tym lepiej… A dotyczą wielu płaszczyzn, obyczajowości, polityki, miłości, humoru; zasad, wartości lub ich niedoboru… Wspomniany bohater to idealista poruszający się w bezwzględnej współczesności, dla którego jego słabość stanowi jednocześnie jego siłę… Sam tytuł książki w naturalny sposób łączy zawarte w niej utwory, a następujące po sobie rozdziały: „Aforyzmy”, „Dopowiedzenia”, „Satyry” i „Opowiadania”, stanowią swoiste crescendo; tym różni się ten zbiór od poprzednich moich książek. Chociaż wszystkie moje twórcze poczynania traktuję jako jedną, wciąż uzupełnianą wypowiedź. Pozostaję też wierny swemu poetyckiemu credo zatytułowane „Sztuka tworzenia poezji”, jakie napisałem we wrześniu 2014 roku: „tylko prawdziwe słowa z głębi serca mają sens, a każde z nich ma wielką wagę, wartość i znaczenie. Za to kocham poezję, za esencje wielu myśli, za wolność, za siłę, za charakter! Za pewnego rodzaju „szyfr”, za pomocą którego wysyła się myśli. Wiersz to wypowiedź, w której nie ma miejsca na „zabawę” samym słowem: są emocje, treść i wnioski, nad którymi warto się zatrzymać… przemówić. Zazwyczaj jest tak: coś mną wstrząsa i wtedy się tym dzielę, a gdy już to nastąpi – czuję się spełniony. W poezji zadziwiające jest to, że tak wiele osób spotyka się w tych kilku, prostych słowach, niekiedy mając podobne odczucia, ale tak indywidualne zarazem. Dlatego poprzez słowo staram się ofiarować coś innym, poprzez empatię staram się opisać ich los, choć bywa, że to bolesne zadanie. Los człowieka nigdy nie może być środkiem do manipulacji, a treść zawarta w przekazie, oparta na prawdzie, jest podwaliną tworzenia; żeby pisać trzeba mieć o czym i tutaj wiek działa jedynie na korzyść. I wreszcie wiersz jako rozmowa z bliską osobą – wówczas nie próbujemy imponować swoim tokiem myślenia, czy znajomością filozofii, tematów… Dla mnie poezja jest właśnie taką poruszającą rozmową, a sposób prowadzenia tej rozmowy charakteryzuje autora”.

Cezary Maciej Dąbrowski (ur. 1968) jest poetą, pianistą, perkusistą i kompozytorem. Ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina, zdobył Nagrodę Główną w Konkursie Muzyki XX Wieku Dla Młodych Wykonawców (1992).Jako poeta zadebiutował w 2014 roku tomem „Wiersze sercem pisane”. W 2015 roku ukazała się jego autorska płyta „Zaplątany w Twoje włosy”, zawierająca deklamacje wierszy oraz miniatury fortepianowe w wykonaniu autora. Wydał następnie dwa tomy poetyckie: „Brudnopis” (Warszawska Firma Wydawnicza, 2015) i „Ech, żywocie…” (Agawa, 2016). Podczas recitali autorskich zatytułowanych „Słowo jak muzyka” prezentuje swoją poetycką i muzyczną twórczość. Jest finalistą Nagrody im. ks. Jana Twardowskiego (2017) za tom „Ech, żywocie…”.Wiersze Cezarego Macieja Dąbrowskiego ukażą się także w najnowszym numerze „Kwartalnika Literackiego Wyspa” (nr 1-2/2017).

 

Autor: (fran)