Piątek, 27 lipca 2018
Mówiąc o literaturze latynoamerykańskiej, rzadko mówi się o komiksie w Ameryce Łacińskiej, warto więc poświęcić mu kilka słów, zwłaszcza że komiks latynoamerykański zajmuje coraz więcej miejsca na półkach w księgarniach i bibliotekach, zyskując rzesze nowych czytelniczek i czytelników. Niewątpliwie znakiem czasu i zmieniającej się pozycji komiksu na rynku wydawniczym i czytelniczym jest fakt, że w ubiegłym roku na Międzynarodowych Targach Książki w Guadalajarze w Meksyku (największych targach książki w Ameryce Łacińskiej) po raz pierwszy otworzono Salon Komiksu i Powieści Graficznej. Gościli tam wystawcy z Meksyku, Argentyny, Ekwadoru, Kolumbii oraz Stanów Zjednoczonych, a także grupa „Czytamy komiksy”, zrzeszająca autorów i wydawnictwa niezależne. W języku hiszpańskim na określenie komiksu używa się słowa cómic oraz tebeo (od „TBO” – nazwy czasopisma założonego w 1917 roku w Barcelonie, publikującego komiksy). W krajach latynoamerykańskich funkcjonuje także pojęcie historieta (historyjka), czyli sekwencyjna historia obrazkowa (z tekstem lub bez), a na Kubie i Dominikanie możemy jeszcze usłyszeć o muñequitos (dosł. laleczki – od postaci w komiksach, które przypominają właśnie laleczki). W Meksyku z kolei czasopismo „Pepín” drukowało historyjki dla dzieci i do dziś gdzieniegdzie używa się słowa pepines na określenie komiksów. W Brazylii natomiast używa się słowa quadrinhos, czyli kwadraciki. Bywa, że pojęcia te występują zamiennie. Warto też pamiętać, że nie ma jednej, obiektywnej i wyczerpującej definicji komiksu, o czym piszą w wielu opracowaniach badaczki i badacze tego tematu. Pierwsze historyjki komiksowe pojawiły się w prasie latynoamerykańskiej pod koniec XIX wieku. Z czasem komiks ewoluował i pojawiły się pierwsze zeszyty komiksowe adresowane do dzieci i dorosłych. Twórcy (a później także i twórczynie) tworzyli postaci, które do dziś są rozpoznawalne i znane poza krajami swojego pochodzenia. Tak jest np. z komiksem stworzonym w 1948 roku przez Meksykanina Gabriela Vargasa zatytułowanym „La familia Burrón” („Rodzina Burrón”), publikowanym nieprzerwanie do 2009 roku. Innym przykładem są „Los Supermachos”, których powołał do życia w latach sześćdziesiątych XX wieku Eduardo del Río, znany bardziej jako Ríus, zmarły w ubiegłym roku autor, rysownik i karykaturzysta meksykański. Był on także twórcą komiksów dydaktycznych publikowanych w latach 1968- -1981, zatytułowanych „Los Agachados” („Pokorni”), w których zabierał głos w ważnych dla kraju sprawach, niejednokrotnie także takich, które w tamtym czasie nie były poruszane publicznie i/ lub były tematami tabu (np. religia, korupcja, sytuacja na Kubie). W Chile postacią obecną w kulturze popularnej od lat czterdziestych XX wieku jest „Condorito” („Kondorek”) – postać stworzona przez René Ríosa Boettigera (zwanego Pepo), w Paragwaju zaś Anibal Ferreira Menchaca (Tata) zainspirowany życiem swojego przyjaciela, pilota Ivo Recalde, stworzył komiks „Ivo, el piloto audaz” („Ivo, pilot – śmiałek”). Na Kubie ważną komiksową …
Wyświetlono 25% materiału - 420 słów. Całość materiału zawiera 1682 słów
Pełny materiał objęty płatnym dostępem
Wybierz odpowiadającą Tobie formę dostępu:
Dostęp czasowy
Płatność za pośrednictwem usługi SMS
Aby otrzymać kod dostępu, należy wysłać SMS o treści koddm1 pod numer: 79880. Otrzymany kod zwotny wpisz w pole poniżej.
Opłata za SMS wynosi 9.00 zł netto (10.98 PLN brutto) i pozwala na dostęp przez 15 minut (bądź do czasu zamknięcia okna przeglądarki). Przeglądarka musi mieć włączoną obsługę plików "Cookie".
Dostęp terminowy
Płatność kartą płatniczą lub przelewem
Dostęp terminowy zostanie przyznany z chwilą zaksięgowania wpłaty - w tym momencie zostanie wysłana odpowiednia wiadomość e-mail na wskazany przy zakupie adres e-mail.
Abonenci Biblioteki analiz Sp. z o.o.
Jeżeli jesteś już abonentem Rynku Książki

Privacy Preference Center

Close your account?

Your account will be closed and all data will be permanently deleted and cannot be recovered. Are you sure?