Elżbieta Ficowska, polska działaczka społeczna, pedagożka, autorka książek i bohaterka powieści „Bieta” Cezarego Harasimowicza została uhonorowana Orderem Uśmiechu.
Wręczenie Orderu Uśmiechu połączone było z debatą o prawach dziecka z udziałem Elżbiety Ficowskiej, dr Marka Michalaka, dr Hanny Machińskiej i uczniów SP nr 236 im. Ireny Sendlerowej.
[Przeczytaj: Ocalona do życia – Rozmowa z ELŻBIETĄ FICOWSKĄ i CEZARYM HARASIMOWICZEM]
Elżbieta Ficowska (dla przyjaciół Bieta), urodziła się 5 stycznia 1942 roku w getcie warszawskim jako Elżbieta Koppel, córka Josela i Heni z domu Rochman. Jest najmłodszym dzieckiem ocalonym z getta dzięki ludziom związanym z Ireną Sendlerową. Miała 6 miesięcy, gdy została uśpiona laudanum i wywieziona w drewnianej skrzynce. Jej metryką była srebrna łyżeczka z wygrawerowanym imieniem „Elżunia” i datą urodzenia. Jej rodzice i dziadkowie zostali za murami i zginęli niedługo po tym, jak ona sama została uratowana. Jej przybraną matką była Stanisława Bussoldowa, bliska współpracowniczka Ireny Sendlerowej. Elżbieta została ochrzczona, a o swoich żydowskich korzeniach dowiedziała się wiele lat później.
Ukończyła Wydział Psychologii i Pedagogiki na Uniwersytecie Warszawskim. Jest autorką książek, opowiadań, słuchowisk i tekstów piosenek dla dzieci, a także działaczką społeczną. Od lat. 70. związana była z opozycją demokratyczną w Polsce. Była także doradcą i rzeczniczką prasową ministra pracy i polityki socjalnej Jacka Kuronia. W 2006 r., za działalność opozycyjną została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W latach 2002–06 pełniła funkcję przewodniczącej Stowarzyszenia „Dzieci Holocaustu” w Polsce.
Jej mężem był Jerzy Ficowski – poeta, odkrywca talentu Papuszy, znawca kultury cygańskiej i żydowskiej, entuzjasta twórczości Brunona Schulza. Najpierw zainteresowała go jedynie historia cudownie ocalałej z Holocaustu Elżbiety, a dopiero później sama dziewczyna. W wierszu, który powstał dla niej i jej dwóch matek napisał: „Dzięki nim nie dziwisz się wcale, kiedy mówisz Jestem”.
Córka dwóch matek – żydowskiej i polskiej.
