
Przyjaciele, znajomi i rodzina zapraszają na jubileuszowe spotkanie wielowątkowe z siedemdziesięcioletnią Katarzyną Boruń-Jagodzińską, które odbędzie się jutro, czyli we wtorek 12 maja o godz. 18 w Domu Literatury przy Krakowskim Przedmieściu 87/89 w Warszawie.
Prowadzenie: Ryszard Holzer i Antoni Pawlak, a w spotkaniu wezmą udział: Wojciech Kaliszewski jako krytyk oraz Piotr Müldner-Nieckowski jako wydawca nowego tomiku Katarzyny Boruń-Jagodzińskiej.
Zaproszeni goście, starzy znajomi i krewni może głos zabiorą, niespodzianki i elementy wizualne – przewidziane, m.in. ilustracje Doroty Brodowskiej i Piotra Życieńskiego, a także muzyka na żywo – niewykluczona…
Katarzyna Boruń Jagodzińska urodziła się 12 marca 1956 roku w Warszawie. Po maturze kilkakrotnie i bezskutecznie próbowała dostać się na studia (historia sztuki, ASP) , dopiero w 1982 roku ukończyła zaoczne dwuletnie Studium Scenariuszowe przy Szkole Filmowej w Łodzi. Pracowała etatowo jako goniec w literackim miesięczniku „Nowy Wyraz”, referent do spraw czytelnictwa w Klubie Książki i Prasy, akwizytor i redaktor ogłoszeniowy w biurze reklamy „Kuriera Polskiego” i wydawnictwie Epoka, pisywała do prasy o sztuce i kulturze, trochę dla prasy rysowała, była redaktorką działu poezji i publicystką w miesięczniku katolickim dla młodych i poszukujących „Powściągliwość i Praca”. Bywało, że wspólnie z mężem Andrzejem Sławomirem Jagodzińskim (tłumacz m.in. Havla, Szkvoreckiego, Kundery) przekładała wiersze głównie autorów emigracyjnych i związanych z opozycją.
Przez 6 lat jako żona korespondenta, potem dyplomaty przebywała w Pradze czeskiej. Po powrocie do kraju m.in. statystowała w filmach, dla Ośrodka KARTA, Domu Spotkań z Historią i Stowarzyszenia Wolnego Słowa zajmowała się historią opozycji w PRL i Czechosłowacji , dokumentacją historii mówionej (np. projekt „Ocaleni z Mauthausen”), hasłami do „Słownika opozycji” i „Zasłużeni dla kultury niezależnej”. Współautorka projektów istniejących również w internecie: słownik „Niezależni dla kultury 1976-1989”, hasła w: „Encyklopedii Solidarności”, „Warszawski rok 68”, „Bibuła”.
Współpracowała nieregularnie z prasą kulturalną (np. miesięcznikiem „Miejsca święte”, działem marketingu Katolickiej Agencji Informacyjnej, Podkowiańskim Magazynem Kulturalnym).
Rysuje i robi grafiki komputerowe (ilustracje, projekty). Tłumaczy wiersze, filmy, publicystykę z czeskiego i słowackiego. Prowadziła klub-Galerię Nigdy-Nigdy na warszawskim Grochowie, organizuje wystawy i działania artystyczne. Robi krótkie filmy dokumentujące życie literackie i artystyczne. Prowadziła warsztaty w „Stajni literackiej” Warszawskiej Szkoły Pisania Oddziału Warszawskigo SPP.
Zadebiutowała wierszami w miesięczniku „Nowy Wyraz” 12/1974. W latach 70. była w grupie literackiej „Moloch” i w Kole Młodych przy ZLP.
Opublikowane zbiory wierszy: „Wyciszenia” (arkusz poetycki z serii Premiery, Staromiejski Dom Kultury, Warszawa 1977), „Mały Happening”( MAW, Warszawa 1979), „Życie codzienne w Państwie Środka” (MAW,Warszawa 1983), „Muzeum automatów”(Pomorze, Bydgoszcz 1986), „Więcej” (seria „Poezja szybkiej obsługi”, Staromiejski Dom Kultury ,Warszawa 1991), „Pocket Apocalypse” (tłumaczenia poetyckie na ang. Gerry Murphy, Southword, Irlandia, Cork 2005), „Zeszyt do polskiego” – arkusz poetycki pismem Braille’a (Laski 2005), „Pożar w operze” wspólnie z Krzysztofem Piechowiczem (Miniatura, Kraków 2015), „Krócej” (poezja wizualna), projekt i opracowanie plastyczne: grupa twórcza T.OP-tank: Dorota Brodowska, Zbigniew Brodowski, Matt Oxon (Miniatura, Kraków 2015).
Z ojcem Krzysztofem Boruniem współautorka książki popularnonaukowej „Ossowiecki – zagadki jasnowidzenia” (Epoka, 1990). Obszerne fragmenty tej pracy włączono do książki „A World in a Grain of Sand, The Clairvoyance of Stefan Ossowiecki” autorów angielskich i amerykańskich (McFarland & Company, Inc. Publisher, Jefferson, North Karolina and London 2005) oraz do książki Jerzego Sosnowskiego „Wielościan”, co odnotowuje z mieszanymi uczuciami.
Wiersze i inne jej teksty były prezentowane w radiu, publikowane w prasie i Internecie, tłumaczone na czeski, słowacki, flamandzki, hiszpański, węgierski, wietnamski, włoski, serbski (wówczas serbsko-chorwacki,) rosyjski i na angielski (najwięcej), ukazywały się m.in. w czasopismach anglojęzycznych, w tym w ”American Poetry Review”, „Artful Dodge”, „Agni”, „Crazy Horse”, ”Chelsea”, „Southword”, ,,Poetry in Translation” czy „Traffica”, a także w antologiach „Young Poets of a New Poland” Donalda Pirie (Forest Books. UNESCO Publishing 1993), „Dreams of Fires”(Poety Salzburg 2004), antologiach polskiej poezji miłosnej, „kobiecej”, poezji religijnej, o aniołach i innych.
Jesienią 1989 roku uczestniczyła w International Writing Program na Uniwersytecie Iowa (USA). Brała udział w imprezach literackich (kongresach, zjazdach pisarzy, spotkaniach autorskich i zajęciach ze studentami) m.in. w Belgii, Holandii, Wlk. Brytanii, USA, Irlandii, Czechach i Słowacji oraz „na falach Bałtyku” (rejs pisarzy w 1992 roku).
Otrzymała nagrodę (wraz z Andrzejem S. Jagodzińskim) Czechosłowackiego Ośrodka Kultury za tłumaczenia poezji słowackiej, a także wyróżnienie w konkursie Episkopatu Polski w 1984 roku i prywatne wyróżnienie gdańskich poetów w 1976 roku. W roku 2016 została odznaczona Brązową Odznaką Gloria Artis.
Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, PEN-Clubu, Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Jest jedną z założycielek Stowarzyszenia Rodzin Dyplomatów RP.
Autorska strona internetowa: http://borun-jagodzinska.blogspot.com/
(fran)
źródło: OW SPP
foto: Jacek Kadaj










