Jutro, czyli we wtorek 16 grudnia o godz. 11 w kościele pod wezwaniem św. Karola Boromeusza na Starych Powązkach przy ul. Powązkowskiej 14 w Warszawie zostanie odprawiona msza św. pogrzebowa Piotra Wierzbickiego, po czym nastąpi odprowadzenie do grobu rodzinnego.
Piotr Wierzbicki zmarł 28 listopada w wieku 90 lat. Był pisarzem, opozycjonistą, publicystą, walczącym piórem z zagrożeniami stojącymi przed Polską, założycielem „Gazety Polskiej” i jej wieloletnim redaktorem naczelnym, autorem esejów, wierszy, rozpraw filozoficznych oraz książek, felietonów i audycji muzycznych, odznaczonym Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski – czytamy w nekrologu podpisanym przez syna z żoną i dziećmi oraz siostrę i brata z rodzinami zamieszczonym w stołecznej rubryce „Gazety Wyborczej” z 12 grudnia.
W 1957 rozpoczął współpracę z pismem „Współczesność”, gdzie publikował felietony muzyczne i eseje poświęcone polskiej poezji. Był członkiem redakcji tygodników „itd” (1967-1972) oraz „Literatura” (1972-1977). W „Literaturze” publikował stałe felietony. W 1977 roku podpisał list w obronie aresztowanych członków Komitetu Obrony Robotników, za co stracił pracę w „Literaturze”. Pracę felietonisty kontynuował w „Tygodniku Powszechnym” (1977-1989).
Pod koniec lat 70. publikował w wydawnictwach podziemnych i emigracyjnych, m.in. Biuletynie Informacyjnym KSS „KOR”, „Głosie”, „Zapisie”. Na łamach „Zapisu” opublikował jeden ze swoich najgłośniejszych tekstów – „Traktat o gnidach”, krytykujący postawy intelektualistów lojalnych wobec władz PRL. Tekst spotkał się m.in. z polemiką Adama Michnika w „Zapisie” oraz poparciem Jarosława Kaczyńskiego w „Głosie”.
W czasie stanu wojennego (od 13 grudnia 1981 roku do 10 lipca 1982 roku) był internowany w ośrodkach w Białołęce, Jaworzu i Darłówku.
W latach 1989-1991 pracował w redakcji „Tygodnika Solidarność”. 10 listopada 1989 roku w „Tygodniku Solidarność” ukazał się jego artykuł zatytułowany „Familia, świta, dwór”, w którym przedstawił działające w kierownictwie obozu solidarnościowego koterie. Artykuł był pierwszym sygnałem podziałów w środowisku „Solidarności”. W latach 1991-1992 był redaktorem naczelnym dziennika „Nowy Świat”. W 1993 roku założył miesięcznik (przekształcony w tygodnik) „Gazeta Polska” i do 2005 roku pełnił funkcję redaktora naczelnego.
W latach 2004-2009 publikował felietony poświęcone muzyce poważnej w „Gazecie Wyborczej”. Prowadził również audycje popularyzujące muzykę poważną w Programie I Polskiego Radia. Od 2020 roku prowadził audycję „Filharmonia w pigułce” w radiowej Czwórce.
Był członkiem Polskiego PEN Clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Jednym z ostatnich wystąpień publicznych Piotra Wierzbickiego był udział 23 marca 2023 roku w uroczystości w Bibliotece Narodowej, kiedy odebrał Nagrodę Literacką Skrzydła Dedala za rok 2022 przyznawaną corocznie pisarzom za „książkę lub całokształt twórczości w dziedzinie literatury pięknej, ze szczególnym uwzględnieniem prozy, krytyki literackiej, artystycznej, historii oraz szeroko rozumianej problematyki społecznej. W ocenie jury brane są pod uwagę istotne walory poznawcze twórczości nominowanych autorów, a także niekonwencjonalność sądów, opinii, odwaga i precyzja myśli oraz piękno słowa”.
W dziewięćdziesiąte urodziny Piotra Wierzbickiego, które przypadły 5 listopada tego roku, nakładem Państwowego Instytutu Wydawniczego ukazał się tom jego esejów i felietonów – niezwykle osobiste, a zarazem intelektualnie przenikliwe podsumowanie całego „życia z muzyką”. Autor, który swymi pamiętnymi pracami o Chopinie i Bachu zapisał się na trwałe w historii polskiej krytyki muzycznej, oddaje w ręce czytelników przejrzane i zmienione wydanie wyjątkowej książki „Życie z muzyką” wydanej w PIW-ie w 1993 roku. Jak informował wydawca, tom został podzielony na cztery części: autobiograficzną, recenzyjną, felietonistyczną oraz finałowy esej – swoiste podsumowanie muzycznej drogi Piotra Wierzbickiego. To książka wyrastająca z odczucia świata w muzyce oraz przekonania, że muzyka jest sposobem poznawania i rozumienia rzeczywistości. Z niezwykłą wrażliwością opisuje przygody z muzyką, a zarazem tłumaczy jej ukryte sensy i wewnętrzne powiązania zjawisk dźwiękowych. To prawdziwy hołd oddany muzyce!
źródło i foto: Wikipedia
