Nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Rzeszowskiego ukazała się niecodzienna publikacja Tadeusza Boruty: „Patos. Dokumentacja własnej aktywności twórczej i wystawienniczej w ramach ruchu kultury niezależnej lat 80.”. Jej autor – malarz,  rysownik, teoretyk sztuki, kurator wystaw, profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego – z okazji jubileuszu 40-lecia działalności twórczej udokumentował okres swojej wczesnej aktywności artystycznej od wprowadzenia stanu wojennego 13 grudnia 1981 do roku 1989.

Tadeusz Boruta urodził się 14 grudnia 1957. W latach 1979-1983 studiował malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i filozofię w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie (1980-1984). Był współzałożycielem Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Album „Patos” podzielony został na trzy części. Pierwsza obejmuje kalendarium aktywności twórczej artysty w latach 80., druga stanowi katalog jego obrazów, rysunków i rzeźb powstałych w latach 1981-1989, a trzecia – prezentuje wystawy zbiorowe polskiej sztuki niezależnej lat 80. autorstwa Tadeusza Boruty  po 1990 roku w kraju i za granicą (m.in. „Cóż po artyście w czasie marnym”, „Oazy wolności”, „Pokolenie ’80. Niezależna twórczość młodych w latach 1980-89”, „Pokolenie ’80. Polityczny protest? Artystyczna kontestacja?”, „Kwiatowy krzyż”, „Nie ocenzurowano. Polska sztuka niezależna lat 80.”, „Necenzurováno polské nezávislé umĕni 80. let”).

Powstał niezmiernie ciekawy dokument o działalności opozycyjnej niezależnych artystek i artystów ukazujący motywy i wątki ikonograficzne sztuki tamtych lat,  zawierający dokumentację fotograficzną podziemnych wystaw oraz ich katalogów i plakatów, wiele reprodukcji dzieł sztuki, artykułów i recenzji z podziemnych i legalnych gazet i czasopism o sztuce (m.in. „Kultura Niezależna”, „Szkice”, „Tumult”, „Wybór”, „Gwiazda Morza”, „Przegląd Katolicki”, „Tygodnik Powszechny”, „Znak”, paryski „Kontakt” i „The New York Times”).