Wydawnictwo Prószyński i Dom Literatury w Warszawie zapraszają na spotkanie, które odbędzie się 11 lutego o godz. 17. Wydarzenie to poświęcone będzie twórczości oraz świadectwu jednego z ostatnich żyjących więźniów niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz – Bogdana Bartnikowskiego, człowieka, którego głos pozostaje bezcennym świadectwem epoki, o której nie wolno nam zapomnieć.
Bogdan Bartnikowski jest autorem książek „Dzieciństwo w pasiakach”, „Dni długie jak lata” i „Nocą przychodzi śmierć”.
Fragmenty tekstów Bogdana Bartnikowskiego przeczyta Adam Ferency, a laudację wygłosi Prezes Związku Literatów Grzegorz Trochimczuk.
W czasach, gdy w wielu miejscach Europy ponownie zyskują wpływy partie odwołujące się do nacjonalistycznych haseł, obecność i słowa tych, którzy przeżyli najciemniejsze rozdziały XX wieku, nabierają szczególnej wagi. To właśnie teraz – bardziej niż kiedykolwiek – powinniśmy wsłuchiwać się w głosy świadków historii, doceniać ich odwagę i pielęgnować pamięć o tragediach, które nie mogą się powtórzyć.
Spotkanie będzie nie tylko okazją do refleksji, lecz także wyrazem szacunku dla człowieka, który mimo niewyobrażalnych doświadczeń zachował wiarę w sens opowiadania prawdy.
Bogdan Bartnikowski miał 12 lat, kiedy w nocy z 11 na 12 sierpnia 1944 roku znalazł się z mamą na rampie KL Auschwitz-Birkenau. Jego opowieść to jedno z najbardziej poruszających świadectw dziecięcej wrażliwości wobec piekła obozowej rzeczywistości.
Wydanie zawiera dotychczas niepublikowany tekst „Chór w Birkenau”.
Bogdan Bartnikowski – urodzony w 1932 r. w Warszawie. W czasie Powstania Warszawskiego, po opanowaniu dzielnicy Ochota, gdzie mieszkał, przez oddziały RONA (Rosyjska Wyzwoleńcza Armia Ludowa), wraz z matką został wypędzony z domu i skierowany do obozu przejściowego w Pruszkowie (tzw. Durchgangslager 121), skąd 12 sierpnia 1944 r. zostali obydwoje wywiezieni do KL Auschwitz-Birkenau. W obozie został zarejestrowany jako więzień 192731. Przebywał w Birkenau: najpierw w bloku dziecięcym obozu kobiecego, następnie w sektorze B11a obozu męskiego, gdzie byli więzieni chłopcy z Warszawy.
11 stycznia 1945 r. został razem z matką ewakuowany do Berlina-Blankenburga (komando robocze obozu Sachsenhausen), gdzie do wyzwolenia w dniu 22 kwietnia 1945 r. pracował przy odgruzowaniu miasta. Po wyzwoleniu powrócił wraz z matką do Warszawy. W Powstaniu Warszawskim stracił ojca. Przerwaną przez wojnę naukę kontynuował w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego. Po odbyciu służby wojskowej pracował jako dziennikarz.
Bogdan Bartnikowski, mając w pamięci przeżycia z okresu okupacji i uwięzienia w obozach koncentracyjnych, napisał i wydał książki o losach polskich dzieci w latach wojny: zbiór opowiadań „Dzieciństwo w pasiakach” (1969, 1972, 1989) oraz powieści „Daleka droga” (1971), „Powrót nad Wisłę” (1972) i „Dni długie jak lata” (1989).
Obecnie jest na emeryturze. Pracuje społecznie w Związku Literatów Polskich i Związku Powstańców Warszawskich. Odznaczony został Krzyżem Oświęcimskim, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
