Optymizmem nie wieje. Nastroje książkowej branży raczej w tonacji moll, a wszelkie podsumowania ubiegłego roku ten stan jeszcze pogłębiają. „Najgorszy rok dla książki” – pisze Łukasz Gołębiewski w tekście pod tak mało radośnie brzmiącym tytułem (Biblioteka Analiz nr 27/2011). Czytamy w nim, iż rok 2011 „był najgorszym od czasów zniesienia cenzury i uwolnienia rynku w 1989 roku”. Dalej autor przytacza twarde dane liczbowe: „Według wstępnych danych przychody wydawców spadły o ponad 8 proc. – do 2,7 mld zł”. Lektura całego numeru Biblioteki Analiz, w której Łukasz Gołębiewski pisze o mizerii roku 2011, dostarcza dodatkowej wiedzy, po której nic, tylko się pochlastać! Wystarczy przytoczyć kilka tytułów, które bynajmniej nie przypominają pieśni skowronka o poranku. Jerzy Okuniewski obwieszcza całkowitą atrofię wewnątrzrynkowych reguł działania w artykule „Płacze, lamenty, apele”. „To jest bardzo chore!!!” – kolejny tekst numeru, tym razem – a jakże! – o upadającym księgarstwie, Romanie Giertychu, Empiku, Grzegorzu Gaudenie i książce jako dobru kultury. Gdyby nie informacje o tym, że Piotr Dobrołęcki i Czesław Apiecionek zostali uhonorowani medalami „Gloria Artis”, to można by odnieść wrażenie, iż Biblioteka Analiz wieszczy koniec świata. Książkowego oczywiście. Generalnie, pesymizm wyzierający z rozmaitych analiz, diagnoz oraz wypowiedzi i polemik jest mi bliski. W końcu jako wydawca w rozmaity i czasami bardzo bolesny sposób doświadczam …