Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego skierowało do konsultacji publicznych projekt rozporządzenia o opłacie reprograficznej wraz z zaktualizowanym wykazem urządzeń, które opłatą zostaną objęte. Wpływy z opłat reprograficznych – czyli od tzw. „czystych nośników” – w Polsce należą do najniższych w całej Europie. Opłata reprograficzna to mechanizm kompensacyjny, który funkcjonuje w polskim prawie od 1994 roku. Mimo zmian technologicznych, przepisy nie były aktualizowane od 2008 roku, w obecnym katalogu znajduje się przestarzała lista urządzeń, takich jak magnetofony, magnetowidy, faksy, odtwarzacze mp3 czy nagrywarki CD. „Chcemy uprościć system, urealnić wartość opłat i zadbać o równowagę w obrocie urządzeniami o rozszerzonych funkcjach. Dzięki nowelizacji do artystów może trafić każdego roku dodatkowych 150–200 mln zł” – wskazuje resort kultury. Środki te będą dystrybuowane do organizacji zbiorowego zarządzania przez Biuro Czystych Nośników (założone przez ZAiKS, SAWP i ZPAV), a następnie za ich pośrednictwem do twórców i producentów. Natomiast pobór opłat w części „reprograficznej” na rzecz autorów i wydawców będzie zadaniem SAiW Copyright …