Czy można pisać książki, które będą przyciągające, niepokojące i fascynujące dla dzieci i młodzieży, jak niegdyś latynoski magiczny realizm przyciągał rzesze dorosłych czytelników? Każdy, kto chciałby sprawdzić, czy taka możliwość istnieje, powinien zapoznać się z twórczością brytyjskiego pisarza Davida Almonda. Jeszcze lepiej jednak byłoby oddać jego powieści właściwym adresatom – dzieciom… starszym i młodszym. Dzięki wydawnictwu Zielona Sowa mamy w Polsce drugą szansę na zetknięcie się z tym bardzo popularnym w Anglii autorem. Pierwsze książki Almonda („Skrzydlak” 1999, „Powrót z bezkresu” 2000, „Dzikus” 2007) zostały opublikowane u nas już jakiś czas temu i – jak się wydaje – nie znalazły wówczas swojej drogi do polskich odbiorców. Pomimo dobrego przyjęcia przez krytykę literacką powieści angielskiego pisarza krążyły jedynie w wąskim obiegu czytelniczym. Może przyćmił je sukces Sami–Wiecie–Kogo? Pierwszą książkę („Sleepless Nights” – zbiór opowiadań dla dorosłych) David Almond opublikował w 1985 roku, przygodę z książkami dla młodych rozpoczął w 1998 roku powieścią „Skrzydlak”. Do dzisiaj  uzbierało się w jego dorobku kilkanaście tytułów dla niedorosłej publiczności: przeznaczonych tak dla dzieci starszych (do 12 roku życia), jak i dla młodzieży. Pisarz został doceniony – otrzymał najważniejsze brytyjskie trofea w dziedzinie literatury dla dzieci (Carnegie Medal oraz Whitbread Award). W roku 2010 IBBY (International Board on Books For Young People) przyznało Almondowi najbardziej chyba prestiżową nagrodę międzynarodową – Medal im. Hansa Christiana Andersena. Przewodnicząca jury, Zohreh Ghaeni z Iranu, podkreślała, że brytyjski autor „pisze o dzieciach w sytuacjach kryzysowych w ten sposób,że czytelnicy – zapoznając się z tekstami – otrzymują wielką dawkę nadziei”. W werdykcie …