16 maja. Wieczór w tym dniu – w latach 1990-2011 – spędzałem przy ulicy Świętojerskiej. W dwu mieszkaniach na parterze i klatce schodowej czterpiętrowego bloku zbudowanego u schyłku epoki tow. Wiesława. A gdy aura dopisała, także na podwórku. W takiej scenerii odbywały się imieniny gospodarza – redaktora Andrzeja Romana, na które przybywała ponad setka gości. Artyści, sportowcy, dziennikarze, politycy, biznesmeni, o niewiastach nie wspominając. Przy wybornych trunkach i wykwintnych potrawach, toczono długie nocne Polaków rozmowy. Często powracam do tych niezapomnianych chwil, podczas których miałem zaszczyt poznać nietuzinkowe postacie, jak również znacznie poszerzyć wiedzę. Choć solenizant, od grudnia 2011 roku mieszka po przeciwnej stronie tęczy, do tradycji świętowania jego imienin powrócono w tym roku. Tyle że w SPATiF-ie, gdzie oficyna wydawnicza Most zaprezentowała wybór tekstów bohatera wieczoru pt. „Tak to widzę”, uzupełniony o szkice przyjaciół autora m.in.: Bohdana Tomaszewskiego, Jerzego Iwaszkiewicza, Marka Nowakowskiego, Wojciecha Pszoniaka… Wieczór upłynął w nostalgicznym nastroju. Przybyli m.in. Andrzejowie: Bober, Gelberg, Wałek i „Koń” Bohdanowicz oraz Tadeusz Olszański i Bogdan Tuszyński wydobywali z zakamarków pamięci sylwetkę dziennikarskiego wirtuoza, którego zawodowy szlak wyznaczały redakcje: „Kuriera Polskiego”, „Tygodnika Solidarność” i „Życia Warszawy”. Ja zetknąłem się z nim w …