Więc się pochwalę: dostałem dyplom. „W uznaniu szczególnych zasług dla rozwoju i znaczenia polskiej książki” Polskie Towarzystwo Wydawców Książek przyznało mi to wyróżnienie z okazji swego stulecia. Jakie te moje zasługi, to sprawa dyskusyjna, pisząc o książkach, częściej ganiłem, niż chwaliłem, ale w takim razie podwójnie to cieszy – bo ktoś zauważył malkontenta i jednak jego marudzenie docenił. Nie wszystkie gremia tak są otwarte jak Książkowi Wydawcy. Odebrałem dyplom podczas obrad XX walnego zjazdu PTWK. I wysłuchałem z ciekawością wystąpienia Rafała Skąpskiego, prezesa (nadal) zarządu Towarzystwa. Podsumowując trudną kadencję, dotkniętą covidową pandemią, mówił o wielu wpadkach (albo upadkach) książkowego rynku: niby rośnie liczba wydawców, ale głównie są to oficyny niszowe, których oferta bywa mikra (albo taką się okazuje); padają biblioteki, zwłaszcza te prowincjonalne, pełniące przez lata rolę centrów kultury – często jedynych w okolicy; siada czytelnictwo, od lat, i powoływanie się na młodzież (tę indagowaną), której 72 proc. czyta AŻ …