Do rozmowy z tobą przygotowywałam się z dużą przyjemnością. Twoje pogodne nastawienie do ludzi i świata udziela się rozmówcom. Bardzo się z tego cieszę. Bo dzielić się radością z innymi jest wyjątkowo miło. Radość i uśmiech przynoszą czytelnikom i słuchaczom twoje wiersze, opowiadania, książki, teatrzyki i piosenki. Słyszę o tym często podczas spotkań autorskich i na targach książek. Rozpocznijmy zatem naszą rozmowę cytatem z tekstu jednej z moich piosenek: „I na przekór smutkom wszelkim, czasem małym, czasem wielkim, przez tygodnie i przez lata uśmiechajmy się do świata”. Dorotko, piszesz dla młodych czytelników już od lat. Można powiedzieć, że rymy i zdolności pisarskie wyssałaś z mlekiem mamy, Danuty Gellnerowej, która również była cenioną i popularną autorką poezji dla dzieci. Czy w domu, w którym dorastałaś, na co dzień mówiło się wierszem? Nie, ale niewiele brakowało. Poezja otaczała mnie z każdej strony, a wiersze mamy (i nie tylko jej) były moją codzienną lekturą. Teraz też otula mnie poezja, najczęściej moja własna. Czy pamiętasz, kiedy powstał twój pierwszy wiersz? Zaczęłam pisać bardzo …