Czy wiemy, kiedy przestać? Kiedy zaczyna nam wystarczać? I czy wszystkim wystarcza tyle samo? Proste pytania. Coraz częściej powtarzane w ostatnich kryzysowych czasach. Pozostają jednak bez odpowiedzi. Nikt nie chce jej udzielić. Nie znamy jej czy boimy się przyznać do utraty kontroli nad chciwością? Rodzinna para autorów – ojciec Robert i syn Edward Skidelsky, papa ceniony ekonomista, latorośl wschodząca gwiazda filozofii – postanowiła zbadać temat. „How much is enough?” (Allen Lane) ma podtytuł w pewnym sensie wszystko tłumaczący: „The love of money”… I o to właśnie chodzi – tak pokochaliśmy pieniądze, ich robienie, ich posiadanie, bezpieczeństwo, jakie nam dają (tak uważamy), że nie potrafimy już ocenić, kiedy powiedzieć „stop” w szczurzym wyścigu. Autorzy przywołują Keynesa i jego ekonomiczne teorie jako przykład nie tylko naukowych rozważań, ale i obywatelskiego niejako podejścia. Oksfordzki profesor kiedyś miał ogromną renomę i wpływ, tyle że niestety często się mylił. W 1930 roku opublikował tekst zatytułowany „Economic possibilities for our grandchildren”, powtarzając w nim – mimo wyczuwalnego już kryzysu – swoje ulubione wizje: kapitalizm, sam w sobie mało przyjemny, umożliwi wnukom czytelników 15-godzinny tydzień pracy, możliwość korzystania bez końca z dóbr kulturalnych, twórcze lenistwo itp. Nie miało się to ziścić, jak wiemy, panowie Skidelsky przekonują jednak, że założenia Keynesa były słuszne, dostrzegł pierwszy możliwości, jakie dawał kapitalizm „właściwie używany”, okoliczności jednak nie sprzyjały …