Są znaki, które pojawiają się na naszej drodze i chcą nam coś przekazać. I tak było tym razem – od pewnego czasu wpadały mi w ręce książki Marcina Przewoźniaka. Tego dnia, zanim pojawiła się ta trudna do przyjęcia wiadomość, również „wpadła mi” książka jego autorstwa. Z Marcinowej półki w mojej bibliotece domowej (autorzy mają tu swoje półki) wyjęłam egzemplarz „Przepraszam, czy tu straszy?” z serii „Z dreszczykiem” (wydawnictwo Literatura). Uśmiechnęłam się do okładki, a potem sięgnęłam po telefon, żeby do Marcina napisać i uzgodnić termin spotkania. Marcin obiecał mi wywiad… Trudno uwierzyć, że to może być prawda, że jego już nie ma. Przed oczami – jak w kalejdoskopie – miałam nasze krótkie spotkania, zawsze powiązane z literaturą. Zaczęło się od „Pentliczka”. Realizując felieton …