tłum. Katarzyna Anna Rosłan, Dwukropek, Warszawa 2020, s. 368, ISBN 978-83-8141-092-2 Patrząc na fotografię autora, otoczonego gromadką czytelników podczas wizyty w bibliotece, aż chciałoby się zakrzyknąć: „Mistrzu, jak Ci się to udało?!”. No właśnie. Jak udało się zainteresować nastolatków tradycyjnie napisaną i obszerną powieścią przygodową z elementami fantastyki? Myślę, że młodzi Kanadyjczycy są związani emocjonalnie z dziejami swojego kraju, historią nie tyle waleczną, co pełną ducha romantyzmu. Młode pokolenie nadal fascynuje się historią eksploracji kontynentu, co dokonało się nie tylko drogą podboju, ale przede wszystkim dzięki rozwojowi technologii. Wynalazkiem, który ewidentnie doprowadził do zagospodarowania interioru, była kolej, a jej przedstawicielem jest tytułowy „Bezkresny”. Nazwę tę zyskał pociąg, który pod koniec XIX wieku połączył wschodnie i zachodnie wybrzeże Kanady, a historia jego  budowy i dziewiczego „rejsu” to temat tej powieści. Uzasadnienie nazwy jest dwojakie: pociąg jest długi, ma prawie 1000 wagonów, a trasa, jaką przemierza, jest też bezkresna. Akcja rozpoczyna się w momencie, gdy dwa odcinki kolei, budowane z przeciwnych stron, mają się połączyć gdzieś w Górach Skalistych, daleko za Winnipeg. Na maleńkiej stacyjce bohater książki, Will Everett, czeka wraz z matką na ojca, budowniczego kolei. Przy tej …