Reeli Reinaus Morten, Emilia i zaginione światy il. Marja-Liisa Plats, tłum. Anna Michalczuk-Podlecki, Widnokrąg, Warszawa 2024, s. 192, ISBN 978-83-969661-6-2 To nie pierwsze moje zetknięcie z działalnością wydawnictwa Widnokrąg. Ten ambitny zespół z Piaseczna chętnie sięga po tematy ekologii, trudnych relacji rówieśniczych i rozmaitych zagrożeń współczesnego świata, które wrażliwa młodzież widzi ostrzej niż dorośli. Niektóre powieści ukazują się w serii „Książki do zadań specjalnych”, a ich wydanie jest współfinansowane przez Unię Europejską w ramach programu Kreatywna Europa, który powstał między innymi po to, żeby Europejczycy mogli poznawać literaturę z innych krajów Unii Europejskiej, a także autorów i tłumaczy, których nie bez powodu nazywa się autorami przekładów. I właśnie od osoby tłumaczki, a nie od autorki i tytułu, zaczynam tę recenzję. Estonia – kraj bliski, a jednak dość egzotyczny. Czy to właśnie hermetyczność języka pozwoliła temu małemu narodowi (Estończyków jest tylu, ilu warszawiaków) zachować odrębność narodową, tożsamość kulturową i wiarę? A jednak Anna Michalczuk-Podlecki, pochodząca z Opola, zachwyciła się tym językiem „od pierwszego usłyszenia” i stopniowo wsiąkła w mowę, kulturę i przyrodę, która w literaturze estońskiej odgrywa ogromną rolę. Chłód, mgła, bagna i trzęsawiska, duże odległości – to krajobraz tego kraju. Takie też jest życie nastoletniego bohatera. Morten mieszka z wujem – alkoholikiem, z którym z oczywistych względów trudno mieć dobre relacje. Ojca chłopiec nigdy nie …