Inteligencja ostatnio głównie narzeka, albo wścieka się to na władzę, to na siebie nawzajem. A ja siedzę sobie przy redakcyjnym biurku, patrzę przez okno na pełne uroku pola i łąki Woli Pasikońskiej i jestem wprost nieprzyzwoicie zadowolony. Powodów do zadowolenia mam bowiem co niemiara. Po pierwsze „Wyspa” istnieje. To najważniejsze. Po drugie: proszę spojrzeć jak się ten numer zaczyna: rozmowa z Wiesławem Myśliwskim, wiersze Jarosława Markiewicza, proza Włodzimierza Odojewskiego. Przecież o takim rozpoczęciu numeru może marzyć każdy redaktor. A to …