W siódmej „Wyspie” będzie sporo dobrej poezji: Adriana Szymańska, Józef Baran, Tomasz Różycki. I nie mniej dobrej prozy: Robert Mielhorski, Andrzej Mularczyk, Rafał Wojasiński, Henryk Sekulski. Ale do tego, jak sadzę, już się Państwo zdążyli przyzwyczaić, więc uznajmy, że po prostu tak być powinno. Z innych rzeczy za istotne uważam dwa eseje poświecone Józefowi Mackiewiczowi. Mamy tych „mackiewiczianów” więcej i pokażemy je w kolejnym numerze. Dlaczego Mackiewicz? Bynajmniej nie z powodów politycznych, choć oczywiście ci, dla których wszystko jest ideologią, będą nas o to podejrzewać. Piszemy o Mackiewiczu, ponieważ jest to jeden z najważniejszych polskich pisarzy dwudziestego wieku, a równocześnie najbardziej nieobecny. Nieobecność to zresztą szczególnego rodzaju: książki Józefa Mackiewicza są dostępne, istnieje ważna nagroda literacka jego imienia, od czasu do czasu poświęcane mu są poważne sympozja, powstał film telewizyjny. A jednocześnie w wysokonakładowych gazetach i mediach, które decydują o kształcie świadomości społecznej, cicho o Mackiewiczu. Dlaczego? …