Polska Izba Książki wystąpiła 14 grudnia z zapytaniem do Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii o to, dlaczego stacjonarne księgarstwo (Kod PKD 47.61.Z – sprzedaż detaliczna książek w wyspecjalizowanych sklepach) – nie zostało objęte ochronną Tarczą 6.0 (o czym pisaliśmy w numerze 23/20). W liście wskazywano, że „liczba stacjonarnych księgarń w  Polsce spadła w okresie od stycznia do końca listopada tego roku o ponad dwieście czterdzieści placówek, w tym o ponad 140 księgarń niesieciowych. Są to małe, lokalne księgarnie o istotnym znaczeniu dla kontaktu miejscowej społeczności z książką. Pandemia powoduje, że w naszym kraju kurczy się i tak zbyt mała liczba stacjonarnych księgarń. Nie musimy podkreślać, jak wielki wpływ mają zawodowi, doświadczeni księgarze, miłośnicy książek dla rozwoju kultury czytelniczej. Sejmowa Komisja Polityki Społecznej i Rodziny obradująca pod przewodnictwem poseł Urszuli Ruseckiej (PiS), na posiedzeniu 3 grudnia nie wyraziła zgody na rozszerzenie zakresu przewidzianej nowymi rozwiązaniami pomocy o księgarnie stacjonarne. Natomiast pomoc trafi np. do sprzedawców obuwia. Czy powstają inne Tarcze biznesowe, które uwzględnią krytyczną sytuację stacjonarnych księgarń?”. 17 grudnia do Izby wpłynęła odpowiedź, podpisana przez Zbigniewa Wojciechowskiego, zastępcę dyrektora departamentu w  Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii: „Pragnę zapewnić, że rząd na bieżąco monitoruje sytuację ekonomiczną przedsiębiorców w dobie pandemii COVID-19. Od początku pandemii zostały podjęte prace mające na celu przeciwdziałanie jej negatywnym skutkom gospodarczym i społecznym. Ich efektem jest szeroki katalog instrumentów wsparcia zawarty w kolejnych ustawach składających się na tzw. tarczę antykryzysową oraz tarczę finansową PFR. Należy …