Jak to możliwe, że Marian Strużyński, potomek zacnej rodziny i akowski konspirator, stał się agentem Urzędu Bezpieczeństwa? W latach PRL­u opowiadał, że pewnego dnia zaproponowano mu męską przygodę – pracę w wywiadzie. Kiedy ze mną rozmawiał, powiedział, że wiąże się to z pewnym wydarzeniem, które będzie puentą jego nowej książki. Ale nigdy jej nie wydał. Rzeczywistość zdaje się była inna. Słyszałem, że kiedy go aresztowano, mocno dostał w skórę – i w ten sposób nakłoniono go do współpracy. Ale nawet jeśli to prawda, to potem musiał przeżyć sporą psychiczną przemianę. Tego, co robił, nie zdołałby dokonać człowiek, którego jedyną motywacją byłby sam strach. Działał z dużym przekonaniem, aktywnie. Przeszedł całkowicie na stronę komunistów – opisywał to zresztą w podaniu o przyjęcie do PZPR. Tam pokazał siebie jako syna obszarników, który przeżył życiową przemianę. A pochodził przecież z bardzo dobrej przedwojennej rodziny, był bliskim krewnym Andrzeja Struga. Wśród AK­owców była jednak całkiem liczna grupa osób, która przeszła na stronę komunistów. Pracowali potem w Urzędzie Bezpieczeństwa albo w sądownictwie. …