- Dlaczego właściwie napisał pan "I odszedł od niej anioł"? - Pewnego dnia całkiem przypadkowo spotkałem parę małżonków, którzy dziękowali mi, ponieważ dzięki mojej wcześniejszej książce - "7 km od Jerozolimy" (Jedność, 2006) - udało im się przeżyć śmierć swojego dziecka. Teraz zadali mi pytanie: "Ale czy zobaczymy jeszcze naszego syna?". Aby odpowiedzieć im na to pytanie, napisałem właśnie tę książkę. - Czym jest dla pana pielgrzymka? - To działania, to coś, co cię angażuje w jakieś poszukiwanie. Wiele razy myślałem, aby udać się w pielgrzymkę do Santiago de Compostela. Niestety wymaga to organizacji i czasu, które trudno mi będzie znaleźć. "Wyręczam się" więc, oglądając film "Droga życia" Emilio Esteveza. - Pisze pan, że można pokonać cierpienie, wyobrażając sobie, że "oryginał" znajduje się tam na górze. Czy tak? - Kiedy piszę, żyję swoim bohaterem, a nie tylko go przedstawiam, tzn. posługuję się metodą Stanisławskiego. I tak w tej książce na przykład jestem mamą, która właśnie uważa, że cierpienie, jakiego doświadcza, ma "oryginalną kopię" w niebie. Ale jest też rzeczywistość i wtedy myślę o mojej żonie Danieli, która mówi: "Jak ci umiera syn w ten sposób, nie jesteś w stanie dojść do siebie, żadna matka nie jest w stanie dojść do siebie. A co się tyczy wiary, to łatwiej jest ją wtedy stracić, niż otrzymać". …