W redakcji miesięcznika „Wydawca”, który akurat wtedy prowadziłem, zastanawialiśmy się, co zrobić z rządowym projektem wprowadzenia podatku VAT na książki. Plany Ministerstwa Finansów nie pozostawiały złudzeń, nowy podatek miał objąć wszystkie odmiany i rodzaje działalności rynkowej. Zatem książki ex definitione również wpadały w ostrza VAT-owskich nożyc, co musiałoby nieuchronnie skutkować podwyżką cen druków zwartych sprzedawanych w Polsce. Wpadłem na pomysł, aby uderzyć bezpośrednio do odpowiedniego wiceministra, czyli do Witolda Modzelewskiego. Przyjął mnie. W tak zwanej „ciszy gabinetu” Modzelewski wysłuchał uważnie argumentów, jakie podnosiła branża i obiecał się zastanowić. – „Ostateczną decyzję – oznajmił – podejmę po spotkaniu z państwa reprezentantami. Proszę zorganizować takie spotkanie”. Hurra! Zbliżały się Krajowe Targi Książki, impreza sama w sobie warta omówienia. KTK organizowane były na Torwarze, tam „Wydawca” zaprosił Witolda Modzelewskiego oraz wierchuszkę samorządu branżowego. Prowadziłem ten pełen emocji konwentykl, pamiętam gorącą atmosferę. Profesor zdecydował, że wydawcy objęci zostaną zerową stawką podatku VAT. W konsekwencji jego fundamentalna decyzja przyczyniła się do stabilizacji rodzącego się po 1989 roku nowoczesnego krajowego rynku książki. Od tej pory nie pozwalam na profesora Modzelewskiego powiedzieć złego słowa. Pamiętam, ile mu polska książka zawdzięcza. Rynek książki w nowym systemie dopiero się rodził, każdy więc dzień przynosił kolejne zmiany. Do zasadniczych problemów zaliczyłbym wówczas dezynwolturę licznych wydawców, z rozmaitych powodów nie dbających, aby zarejestrować swe publikacje i przesłać do odpowiednich bibliotek egzemplarze obowiązkowe. W rezultacie nikt właściwie nie miał pojęcia, co się z …