Sylwestra i Nowy Rok spędziłam w Busku-Zdroju, a stamtąd tylko krok do… Pacanowa. W miasteczku, w którym kozy kują kilka lat temu otwarto Europejskie Centrum Bajki. Postanowiliśmy z mężem je zwiedzić. Wykupiliśmy bilety, pojechaliśmy i… wyszliśmy zachwyceni, ale… mnie było trochę smutno. Dlaczego? Podobała mi się wystawa, przypomniałam sobie mnóstwo bajek, a nawet kupiłam ukochane w dzieciństwie baśnie polskie „U złotego źródła”. Niestety dowiedziałam się, że wiele dzieci dopiero w Pacanowie poznaje Koziołka Matołka, a i inne bajki, na których chowali się moi rodzice, ja, a nawet mój syn są dzieciom niemal nieznane. Ja całe partie „Koziołka” znam na pamięć, tak jak mój tata czy stryj, po którym odziedziczyłam kilka książek Makuszyńskiego. Znacie? To posłuchajcie… „Wszystkie mądre polskie kozy, By je zliczyć nie mam siły! Na naradę się zebrały I rzecz taką uchwaliły: „W sławnym mieście Pacanowie, Tacy sprytni są kowale, Że umieją podkuć kozy, By chodziły w pełnej chwale. Przeto koza albo kozioł, Jakaś bardzo mądra głowa, Aby podkuć się na próbę, Musi pójść do Pacanowa. A gdy wróci ten wędrowiec, Już podkuty, ale zdrowy, Wszystkie kozy się dowiedzą, Czy to dobrze mieć podkowy.” „Kto ten dzielny? Kto się zgłasza?” „Ja!” – zakrzyknął w głos koziołek. Miał maleńką, piękną bródkę, A wołano nań: Matołek. Czule …