Sprawiłeś mi i wielu czytelnikom wielką radość „Moim przyjacielem wierszem”… Bardzo się cieszę. To jest moja bardzo osobista książka. Na początku miałem obawy: kogo to będzie obchodziło, że jakiś Illg wybrał sobie sześćdziesięciu paru poetów i o nich pisze, i umieszcza ich wiersze. A teraz docie­rają do mnie głosy niezwykłe, aż krępuję się je przyta­czać. Zadzwonił do mnie z gratulacjami Adam Michnik, czego wcześniej nie czynił po żadnej z moich książek, napisała serdecznie Małgorzata Szejnert, bardzo ciepło odezwała się Anna Radwan. Okazuje się więc, że może to przemawiać do ludzi kochających poezję. To oczywi­ście przygoda elitarna, ale dla mnie szalenie ważna, bo poniekąd książka ta jest moją quasi-autobiografią rozpi­saną na wspomnienia, przygody, podróże, spotkania czy olśnienia. Jest to dokument kultury naszych czasów. Jesteś nie tylko świadkiem, ale i animatorem tego świata, jeżeli można w tym miejscu użyć takiego brzydkie­go określenia. Dla mnie stworzyłeś nowy gatunek literacki, bo jest to specyficzny rodzaj antologii, co zostało odebrane przez autorów tekstów o twojej książce jako właśnie „antologia osobista”. Nadtytuł recenzji Tadeusza Sobolewskiego w „Gazecie Wybor­czej” brzmi właśnie: „Osobista antologia Jerzego Illga”… Dodam, że prof. Stanisław Balbus wygłosił wprawiające mnie w zakłopotanie pochwały – on, który w naszym literaturoznawstwie tworzył podstawy strukturali­zmu, a teraz ma pod osiemdziesiątkę, powiedział: „żebym ja dopiero teraz, na starość, zobaczył, że tak można pisać o poezji, tak prosto, bez żadnych wygiba­sów, tak rozmawiać z wierszem i przyjaźnić się z nim!”. Oczywiście moje analizy nie są tak subtelne jak jego mistrzowskie interpretacje czy równie wspaniałe tek­sty Mariana Stali, który potrafi cudownie rozebrać wiersz i pokazać jego najgłębsze wnętrze. Uznałem, że wybrane przeze mnie wiersze same przez siebie wiele mówią, nie wymagają omawiania. Temu tomo­wi patronuje wyraźnie Czesław Miłosz. Zaważył on mocno na moich gustach i na moich wyborach poetyc­kich, co widać także, gdy przejrzy się poetycką serię Znaku. Tam są różne osobowości, mówiące różnymi językami, mające różne wyobraźnie, ale to wszystko ma wspólne pasmo. Bardzo bliską mi książką są jego „Wypisy z ksiąg użytecznych” – poniekąd wypowiedź programowa. Pierwotny wstęp do tej antologii zaty­tułowany …