Kończy się już. Niewiele się wydarzyło – ani nowych przekładów, ani wznowień, ani ekranizacji przykuwających do ekranu. To, co obejrzałem ponownie, każe mi z przekonaniem twierdzić, że Conrad jest ponad możliwości dzisiejszych reżyserów, nie są w stanie zmierzyć się z jego twórczością. Wyjątkiem chlubnym jest „Apocalypse now”, niechlubnym – „Smuga cienia”, szybko zapomniana i rzadko dziś wspominana. Chyba wyrósł ponad nas. Organizujemy mu festiwal, przyznajemy nagrodę – a jednocześnie dopuszczamy prostaków „tłumaczących” jego przesłanie. Niby nic zaskakującego, przecież w sieci każdy może mówić  co chce o byle kim, ważnym czy nieważnym, sąsiedzie, który zabrał parkingowe miejsce i zajebiście o nobliście, który, kurwa, tak popierdala, że chuj. To nie moje słowa, to cytat (pewnie luźny, ale wierny) z wypowiedzi niejakiego …