Dla omawianego okresu dysponujemy danymi Instytutu Bibliograficznego Biblioteki Narodowej. Są one kwestionowane z uwagi na swoją niekompletność, jednak stanowią jedyny punkt odniesienia dla oceny ówczesnych zjawisk rynkowych.Interesujące jest też zestawienie, zamieszczone w cytowanym roczniku „Ruch Wydawniczy w Liczbach”, prezentujące najbardziej popularnych polskich autorów w dekadzie 1986-1995. Absolutnym rekordzistą był Henryk Sienkiewicz (225 edycji), a rekordzistką wśród autorów żyjących okazała się Joanna Chmielewska, która opublikowała w tym okresie aż 114 edycji. Niemal identyczny wynik osiągnął ks. Mieczysław Maliński (113 edycji). Bardzo wysokie notowania miała też Maria Rodziewiczówna (97 edycji), Jan Brzechwa (94 edycje), ciągle jeszcze Józef Ignacy Kraszewski (91 edycji, potem było ich już znacznie mniej) oraz Maria Konopnicka (89 edycji), Bolesław Prus (87 edycji), Adam Mickiewicz (87 edycji), Kornel Makuszyński (82 edycje), Julian Tuwim (76 edycji), Stefan Żeromski (52 edycje), Juliusz Słowacki (50 edycji), jak też Zbigniew Nienacki (48 edycji), Maria Kownacka (45 edycji) i Wanda Chotomska (43 edycje). Szczególną pozycję zajmował w tym czasie jako popularyzator historii starożytnej prof. Aleksander Krawczuk, minister kultury do 1989 roku (44 edycje), a także ks. Jan …