Zacznę od gratulacji za wspaniały koncert z cyklu „Muzyczny Salon Niepodległej”. Przyznaję, że byłem bardzo sceptyczny, gdy usłyszałem, że organizuje go pani w ogrodach Muzeum Niepodległości. Ten ogród ma raptem dwa drzewa, schodki i z obu stron linie tramwajowe. A tymczasem okazało się, że był on znakomicie przygotowany, ze świetną akustyką, wspaniałymi artystami i kilkusetosobową widownią. Dziękuje bardzo, koncert został bardzo dobrze przyjęty przez odbiorców. Spływają same pozytywne opinie, co cieszy. Gdy pierwszy raz pojawiłam się w muzeum, od razu zakochałam się w tym miejscu, w tym pałacu i ogrodzie. Wiedziałam, że tu powinny odbywać się koncerty. Przecież historie można opowiadać na wiele sposobów, też poprzez muzykę. Jest to miejsce w moim przekonaniu ukryte, a zarazem znajdujące się w centrum Warszawy, w sercu Warszawy. Chciałam je ożywić. I tak zrodził się pomysł na „Muzyczny Salon Niepodległej”, projekt, który zakłada sześć koncertów, w tym dwa w sezonie letnim w ogrodzie pałacu. Jeżeli chodzi o linie tramwajowe, było to od samego początku przemyślane. Przejeżdżające tramwaje wykorzystaliśmy jako „żywe słupy ogłoszeniowe”, mogące przyciągnąć nowych odbiorców. Koncertu słuchało nie tylko kilkaset osób na terenie ogrodu, ale także wielu mieszkańców na balkonach okolicznych bloków, przechodnie. Wspaniali artyści, wspaniała publiczność, piękne miejsce… Otoczenie stało się częścią koncertu. W przyszłym roku przypada 300. rocznica wybudowania Pałacu Przebendowskich… Z przekazów i źródeł dotyczących historii pałacu tak wynika. Było to miejsce, w którym kiedyś kwitło życie towarzyskie, organizowano wspaniałe bale. Pałac przez 300 lat swojej historii pełnił różne role i był świadkiem wielu ważnych wydarzeń. Zmieniały się jego funkcje, otoczenie i ludzie, którzy byli z nim związani, ale niezmiennie pozostawał ważnym punktem na mapie Warszawy. Jest więc naprawdę wiele historii, które warto przypomnieć, pokazać i przekazać kolejnym pokoleniom. Chcemy spojrzeć na te 300 lat w sposób możliwie szeroki – nie tylko przez pryzmat samego budynku, ale również ludzi, wydarzeń i historii, które się z nim wiążą. Zależy nam, aby program rocznicowy był interesujący zarówno dla osób, które dobrze znają historię pałacu, jak i dla tych, którzy dopiero ją odkrywają. Pracujemy nad koncepcją i szczegółowym programem. Podobne wydarzenia organizowała pani w Busku-Zdroju. W mojej poprzedniej pracy w Busku-Zdroju miałam okazję realizować wiele różnorodnych projektów i wydarzeń, dlatego trudno wskazać jeden, z którego jestem najbardziej dumna. Każdy był inny i każdy przynosił coś wyjątkowego. Największą satysfakcję daje mi samo tworzenie i realizowanie projektów – ich koordynacja, pokonywanie pojawiających się wyzwań i obserwowanie, jak pomysł krok po kroku staje się rzeczywistością. Najbardziej cieszy mnie jednak reakcja ludzi, ich uśmiech, zadowolenie i poczucie, że przygotowane przez nas wydarzenie było dla nich ważne i potrzebne. To właśnie takie momenty dają największą satysfakcję i motywują do dalszego działania. A pani wcześniejsze związki z Warszawą? Z Warszawą jestem związana …