– Japonia skusiła mnie serialem „Szogun”. A pana? – Po prostu tam pojechałem. I do dziś nie wiem, co mnie tam popchnęło. Zapewne pomogło w tym kilku japońskich przyjaciół, poznanych w Europie, a także fakt, że dalej nie da się już pojechać. Za Japonią rozlewa się wielka woda. Może jakieś marzenie z dzieciństwa, z którego do dziś nie zdaję sobie sprawy? – Czy po 9 latach pobytu w Kraju Kwitnącej Wiśni ma on jeszcze przed panem sekrety? – Poznałem ich wiele, jeżdżąc po całym archipelagu, uczestnicząc w różnych rytuałach, lokalnych festiwalach, ale całego życia nie starczyłoby, by je wszystkie odkryć. Wiem na pewno, że umiem się tam odnaleźć, dogadać z ludźmi, zaprzyjaźnić się. Znam etykietę, społeczne zasady, wiem, co wypada, a czego nie wypada… Wydaje mi się, że dość dobrze zrozumiałem Japończyków. Ale gdyby jeszcze udało mi się zawitać …