Ostatnio pojawiło się sporo książek, które czytam nieco inaczej niż kiedyś. Nawet nie ze względu na nie same, raczej z powodu własnego wieku tudzież prywatnych doświadczeń. Że dotyczy ów tryb odszyfrowywania spraw rynku wydawniczego i rzeczy ściśle literackich, wie ten, kto coś tam wiedzieć o mnie powinien. Przez całe zawodowe życie, a poniekąd i wcześniej, dotyczą mnie książki w rozmaitych konfiguracjach, kształtach oraz jakościach. Moja córka, pytając kiedyś, czy posiadamy w domu jakiś tom, gdy usłyszała, że owszem, zamruczała: „Dlaczego mnie to nie dziwi…?!”. Dziecko przesadza. Tylko troszeczkę. Notabene dla filologa, a uprawiam taki zawód, ciekawsze bywają teksty drugo- lub wręcz trzeciorzędne, bo ujawniają mnóstwo, choćby warsztat autorów. Fachowcy lubią, przynajmniej powinni lubić, dekonstruowanie magii. Wystarczy wziąć genialnego Prusa i zejść z wyżyn kanonicznych dzieł (czyli „Lalki” oraz „Faraona”) do poziomu rozczulających dziś naiwnością „Emancypantek”, a tym bardziej kompletnie zapomnianej powieści „Dzieci”, aby sporo ciekawych spraw „prusologicznych” zrozumieć. U Sienkiewicza też inaczej niźli Trylogia czy „Krzyżacy” przemawia „Rodzina Połanieckich” lub słabiutkie „Wiry”, powieści odsłaniające szczegóły warsztatu. Ale do rzeczy. Felieton nie dotyczy literatury sensu stricto, lecz szeroko rozumianego życia kulturalnego PRL-u. Cóż, trochę o nim wiem, nawet kiedyś wykładałem studentom warszawskiej polonistyki taki przedmiot. Natomiast chyba nie zajmowałem się dotąd sprawami telewizji. Mam ze szklanym okienkiem sporo doświadczeń, choć nie zasadniczych może; zawsze wolałem bardziej mikrofon radiowy niż kamerę telewizyjną. Wszelako osobiście telewizja zaczęła mnie dotyczyć nieco intensywniej we wczesnych latach siedemdziesiątych, kiedy statystowałem dla pieniędzy oraz z ciekawości w Teatrze Wielkim. Zwerbowano wtedy grupę takich jak ja statystów z opery do udawania tłumu w wielkiej propagandowej imprezie „Warszawa Moskwie, Moskwa Warszawie”. Coś w rodzaju widowiska po części plenerowego odbywającego się w centrum stolicy. Wtedy poznałem słynnego na cały świat Marka …