Pod koniec lat dziewięćdziesiątych utworzono Porozumienie Wydawców. Skupiało szefów wydawnictw państwowych, które – jak wiadomo – w ogromnej większości funkcjonowały w Warszawie. Brak jest praktycznie dokumentacji o tej organizacji, która zapewne była w jakiś sposób zarejestrowana i uzyskała z pewnością zgodę władz. Z zachowanego w archiwum Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego dokumentu z 15 marca 1989 roku wynika, że Porozumienie miało pewną strukturę – wyłoniło Komitet Wykonawczy, a jego adresem była siedziba Państwowego Wydawnictwa Naukowego przy ul. Miodowej 10 w Warszawie. W publikowanym na dalszych stronach tej publikacji wywiadzie z Wiesławem Uchańskim, prezesem wydawnictwa Iskry, znajdujemy informację, że „Porozumienie Wydawców powstało znacznie wcześniej niż Izba” oraz że nasz rozmówca był jego wiceprzewodniczącym od 1987 do 1989 roku. Możemy więc przyjąć, że Porozumienie Wydawców zostało zawiązane w 1987 roku, a istniało co najmniej do 1991 roku, kiedy powstała Polska Izba Książki. Wiesław Uchański poinformował też, że przewodniczącym Porozumienia Wydawców był nieżyjący już Rafał Łąkowski, ówczesny szef PWN, lecz był on „przewodniczącym tytularnym, a duszą tego towarzystwa był Jerzy Wysokiński, szef Wydawnictwa Alfa”. Potwierdzeniem tej tezy jest przytoczony już list Komitetu Wykonawczego Porozumienia Wydawców z 15 marca 1989 roku, skierowany do Karola Czejarka, dyrektora Departamentu Książki i Bibliotek w Ministerstwie Kultury i Sztuki, a podpisany właśnie przez Jerzego Wysokińskiego, wiceprzewodniczącego Porozumienia Wydawców. Nie wydaje się, aby przedmiot tego listu był najważniejszą sprawą, jaką się zajmowało …