Obie książki łączy nie tylko rok urodzenia autorek – Justyna Hrycyk (1997) i Julia Śliwowska (1998) należą do tego samego pokolenia, które dzieciństwo spędziło w Polsce po transformacji, a dorosłość przeżywa już w rzeczywistości mediów społecznościowych, prekaryjnej pracy i kryzysu zdrowia psychicznego. Ich debiutanckie powieści wydają się prowadzić ze sobą ciekawy dialog. Hrycyk opowiada o świecie przez pryzmat jedzenia, Śliwowska – przez pryzmat snu. Jedna pyta, co i dlaczego pochłaniamy, druga – dlaczego nie potrafimy odpocząć. W obu przypadkach codzienna, biologiczna czynność staje się punktem wyjścia do opowieści o tożsamości współczesnych dwudziestolatków. Choć „Girl Dinner” i „Śpiątko” opowiadają o zupełnie różnych doświadczeniach, w gruncie rzeczy zadają podobne pytania: jak żyje się ludziom, którzy dorastali w Polsce po transformacji, weszli w dorosłość w cieniu internetu i późnego kapitalizmu, a dziś próbują zrozumieć własne ciało, emocje i miejsce w świecie? Justyna Hrycyk bierze na warsztat jedzenie. Tytuł jej książki nawiązuje do popularnego na TikToku trendu „girl dinner”, oznaczającego przypadkowy posiłek złożony z tego, co akurat znajduje się w lodówce. Autorka szybko odchodzi jednak od internetowego memu i zamienia go w literacką metaforę. Jej narratorka wraca pamięcią do dzieciństwa, rozpoczynając historię jeszcze przed własnymi …