Dokąd zmarli trafiają po śmierci? Do ognistego królestwa, rajskiego ogrodu, na wyspy duchów, a może na statek widmo? „Ponieważ nikt nie powrócił z zaświatów, niemożliwe jest poznanie tego, co znajduje się po drugiej stronie” – musimy więc bazować na ludowych wierzeniach – Europejczyków, mieszkańców Azji, Afryki, Australii i obu Ameryk. Na przykład w jednej z opowieści (można by ją nazwać awanturniczą) – tej o Dzikim Gonie – „zmarli czasem się budzą, dosiadają koni o ognistym wzroku i galopują przez wrzosowiska, pola i lasy. Upiorni członkowie tej lotnej grupy myśliwych budzą przerażenie u każdego, kto ich spotka. Podobno porywają dusze, by wcielić je do swej obdartej drużyny”. Natomiast na Hawajach wierzono, że dusze ludzi, którzy czcili boga słońca, podróżowały do nieba położonego ponad chmurami.

Ten bajecznie kolorowy i piekielnie intrygujący zbiór wierzeń, legend, ciekawostek na pewno poszerzy horyzonty młodych czytelników (8+). Zwiedzą cały świat: od złotej komnaty poległych w Walhalli, przez Ziemię Świetlaną, w której panuje wieczne lato, aż po niebezpieczny labirynt egipskiego królestwa zmarłych i niebiańskie miasta w hinduskim raju. „Tak naprawdę to nie jest książka o śmierci. Pomyśl o niej jak o zbiorze opowieści – historii, które ludzie opowiadali przez wieki, aby zrozumieć świat i śmierć, a także dodać sobie otuchy i nadziei” – radzi autorka.