Wyjechała z Polski w trudnym okresie dla dorastającej dziewczyny. Mimo że opuściła przyjaciół, nie zbuntowała się. W Niemczech otrzymała gruntowne wykształcenie; ukończyła slawistykę, antropozofię społeczną i historię wschodnioeuropejską. Pracowała jako dziennikarka prasowa i radiowa, prowadziła przez dwadzieścia lat comiesięczny „Magazyn Literacki”. Jest autorką kilku książek. W najnowszej – „Berlin. Miasto, które niczemu się nie dziwi” – opowiada o mieście pełnym zagadek i tajemnic. Podczas spotkania promującego publikację w stołecznej kawiarni Czytelnik mówiła o historii miasta, jego rozwoju, budowała opowieści rozległe, porównywała Warszawę i Berlin, wskazywała, że to miasta żywe, pełne energii, ale Warszawa jest przytulniejsza, chociaż ostatnio też stała się wielokulturowa.

Berlin, który po II wojnie światowej został podzielony murem łez, tragedii rodzinnych i trwał w takim stanie do listopada 1989 roku, teraz tętni życiem. W tym mieście zachodzą wieczne zmiany, zauważalna jest multikulturowość i wolność, odczuwalny jest wielkomiejski hedonizm.

O mieście narosło wiele legend, ale warto poznać także fakty. Można je odkryć w książce Doroty Danielewicz, którą z przekonaniem polecam.