Wtorek, 16 czerwca 2020
WydawcaWydawnictwo Literackie
AutorKarol Omyła
RecenzentTomasz Zb. Zapert
Miejsce publikacjiKraków
Rok publikacji2020
Liczba stron280
Tekst pochodzi z numeru MLKMagazyn Literacki KSIĄŻKI 5/2020

Rzecz na rynku memuarystyki niecodzienna. Nieczęsto zdarza się bowiem, aby wojenne wspomnienia pozostawiał człowiek absolutnie anonimowy. A takowym był niewątpliwie Karol Omyła, szeregowy żołnierz na frontach I wojny światowej. Ten chłop pochodzący z Żywiecczyzny, będąc poddanym cesarza Franciszka Józefa I, został wcielony do armii Austro-Węgier. Zrazu walczył z armią rosyjską na Podkarpaciu, konkretnie pod Gorlicami oraz Przemyślem, potem przetransportowano go na równie krwawe potyczki – z wojskiem włoskim – nad rzeką Piawą. Wielokrotnie sprawdził się w boju, toteż zyskał w końcu stopień podoficerski.

Pamiętnik obejmuje lata 1907-1918. Omyła zaczął go spisywać w roku 1927. Dystans czasowy na szczęście nie spowodował rozmycia opisywanych zdarzeń, przeciwnie – Omyła ukazuje działania wojenne drobiazgowo i dramatycznie. Wnikliwie opisuje uciążliwe i prymitywne życie w okopach. Sugestywnie szkicuje podszyty strachem bitewny zgiełk. Wyraziście przedstawia relacje łączące kadrę oficerską z podlegającym jej mięsem armatnim. Na marginesie tych, jak się zdaje, pacyfistycznych zapisków czyni znacznie wzbogacające narrację dygresje. Dotyczące swego dzieciństwa, rodziny, rolnictwa, spraw sercowych…

No votes yet.
Please wait...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.
OCEŃ KSIĄŻKĘ