Kameralna, ale pełna napięcia powieść, której siłą jest gęsta atmosfera niepokoju – zarówno w relacjach między bohaterami, jak i w otaczającym ich świecie.

Narratorka samotnie prowadzi rodzinny pensjonat w miejscowości uzdrowiskowej. Daleko tu jednak do sielanki – kurort świeci pustkami z powodu szalejących pożarów, a mimo jesiennej pory utrzymują się nieznośne upały.

Spokój bohaterki zakłóca pojawienie się tajemniczej kobiety z dzieckiem. Nieznajoma prosi o schronienie, a gospodyni, kierując się intuicją, postanawia ją przyjąć. Z czasem między kobietami rodzi się więź. Przybyszka odsłania bolesną prawdę o swoim życiu – o lęku przed mężem, przemocy psychicznej i stopniowej utracie własnej tożsamości. Wyznaje, że zrezygnowała z tego, co kochała najbardziej – aktorstwa. Paradoksalnie jej pojawienie się sprawia, że gospodyni zaczyna odzyskiwać sens i radość życia.

Autorka przekonująco pokazuje, jak destrukcyjna może być przemoc, która nie pozostawia widocznych śladów na ciele, ale skutecznie odbiera poczucie własnej wartości i niezależność. Jednocześnie opowieść ma wyraźny feministyczny wydźwięk – mówi o kobiecej solidarności, wzajemnym wsparciu i odzyskiwaniu sprawczości.

Ekstremalne upały, pożary, umierające zwierzęta i pustoszejąca miejscowość wzmacniają poczucie niepewności i współtworzą emocjonalny krajobraz powieści.

Debiutująca autorka, umiejętnie splatając osobisty dramat bohaterek z ważnymi społecznymi tematami, stworzyła poruszającą i pełną emocji opowieść.