Gdy dorośli bawią się w wojnę, to zabawa na pewno skończy się jatką.
Nawet jeśli jest to gra strategiczna i rywalizują między sobą wykształceni
i kulturalni ludzie. Od początku wiadomo, że będzie co najmniej jeden
trup. Dramat
rozgrywa się w czterech aktach. W akcie pierwszym
Jerome Carceville jest bezrobotny i zdesperowany. W akcie drugim
wysyła CV do agencji łowców głów i zostaje zakwalifikowany do wyjazdu
szkoleniowego. Akt trzeci: wraz z piętnastoma innymi wybrańcami
wyjeżdża na tajemniczą wyspę na tygodniowy staż. Stażyści podzieleni
na trzy grupy mają symulować rywalizację fikcyjnych firm. Zaczyna się
wojna ekonomiczna na intelekty i komputery, by w końcu symulowana
rywalizacja przerodziła się w rzeź.

Dramat rozgrywa się w ludzkiej dżungli, w której nie ma miejsca
na emocje i uczucia. Odcięta od świata wyspa, kilkunastu walczących o powrót do dostatniego życia zdesperowanych ludzi. Thriller Crespy-
’ego z powodzeniem można wystawić na teatralnej scenie. Statyczny
i powściągliwy silnie działa na emocje. Crespy bada jak daleko posuną
się samcy alfa, by zagarnąć to, co im się należy – władzę. Nie bawi się
w pościgi i zawrotne tempo. Nie piętrzy zwrotów akcji i nie szarżuje
zaskoczeniem, ale atmosfera jest przez cały czas napięta, a poczucie
zagrożenia narasta.

Crespy napisał kryminał psychologiczny w eleganckim stylu z błyskotliwą
narracją i klaustrofobiczną atmosferą. Na pewno czytał „Dziesięciu murzynków”
Agaty Christie i dramaty Eliota lub Becketta. Mocna inspiracja.