Siedem esejów jednego z najwybitniejszych polskich publicystów politycznych XX wieku opublikowanych w paryskiej „Kulturze” w latach 1963– 1975. W wydanym tomie – opracowanym przez Rafała Habielskiego, historyka i prasoznawcę – znalazły się teksty ukazujące najpełniej poglądy i myśli polityczne ich autora o powojennej rzeczywistości, nowym kształcie Europy i świata, m.in. „Polska – Rosja – Ameryka”, „Tysiąc lat i co dalej?”, „Polsko-francuskie metamorfozy”, „Polska Westpolitik”.

Juliusz Mieroszewski (1906–1976) był bliskim współpracownikiem „Kultury” od końca 1949 roku. Wcześniej redagował tygodniki: „Ku wolnej Polsce” i „Orzeł Biały”, był publicystą politycznym londyńskich „Wiadomości”. Ponoć nigdy nie pojawił się w siedzibie Instytutu Literackiego w Maisons-Laffitte; z Jerzym Giedroyciem wymienił ponad 3000 listów. Współtworzył strategię i program polityczny „Kultury”, inspirował czytelników do realistycznej i obiektywnej oceny współczesności. Nie był związany z żadną partią, ruchem politycznym, ugrupowaniem emigracyjnym. Potrafił zmienić zdanie, stanowisko, zachowując wierność najważniejszym celom. Sformułował koncepcję, że w interesie Polski leży niepodległość Ukrainy, Litwy i Białorusi – znaną jako program ULB. Oznaczało to jednocześnie konieczność pogodzenia się z utratą Kresów Wschodnich. Jerzy Giedroyc w „Autobiografii na cztery ręce” tak o tym napisał: „Mieroszewski miał na mnie niewątpliwie wpływ. Otwierał przede mną perspektywy na świat zachodni, gdyż wiedziałem o nim zawsze mniej niż o świecie wschodnim, którego on z kolei nie znał i który był mu obcy. (…) Za najważniejszy składnik jego dorobku uważam ideę ULB”.

Z angielskiego przetłumaczył dzieła George’a Orwella, Bertranda Russela i Arnolda Toynbee’go.

Publikacja ukazała się w 80. rocznicę powstania Instytutu Literackiego w Paryżu i w 50-lecie śmierci Juliusza Mieroszewskiego.

[buybox-widget category=”book” ean=”9782494695184″/]

[buybox-widget category=”book” ean=”9788368760101″/]