Wtorek, 5 maja 2020
WydawcaZakamarki
AutorAnna Höglund
TłumaczenieKatarzyna Skalska
Recenzent(hab)
Miejsce publikacjiPoznań
Rok publikacji2019
Liczba stron64
Tekst pochodzi z numeru MLKMagazyn Literacki KSIĄŻKI 4/2020

„A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? – spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. – Co wtedy? – Nic wielkiego – zapewnił go Puchatek. – Posiedzę tu sobie i na ciebie poczekam. Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika”. Misia jednak nie zgodziłaby się z Puchatkiem… Kiedy zostaje sama, jest bardzo zła. Nie siedzi i nie czeka. Tęskni. Czuje się odrzucona, bezwartościowa, smutna. Bo przecież z Kostkiem zawsze przed południem pili kawę. Zawsze. A teraz Kostka nie ma. Wyjechał. Nie zapytał, czy Misia się zgadza. Czy da sobie radę sama. Te wszystkie uczucia zmienią Misię.

Ta wspaniała, niewielkich rozmiarów książeczka zachęca do rozmów z małymi czytelnikami o uczuciach, także tych trudnych, przede wszystkim o złości, która przecież wcale nie jest „złą” emocją. Trzeba ją wyrażać, często pomaga nam przetrwać.

Anna Höglund, znana polskim czytelnikom ze wspaniałych ilustracji do książek Ulfa Starka: „Czy umiesz gwizdać, Joanno?” i „Chłopiec, dziewczynka i mur”, daje nam do myślenia. Mało tekstu, dużo obrazków i bardzo dużo treści. Można rozmawiać o własnych potrzebach, zranionych uczuciach, bezradności, tęsknocie, utracie, złości, potrzebie oddzielenia. A także o tej rozłące na zawsze, najtrudniejszej. To pierwsza część z kilkutomowego cyklu o Misi i Kostku. Dla czytelników od 6. roku życia.

No votes yet.
Please wait...
OCEŃ KSIĄŻKĘ