Wtorek, 5 maja 2020
WydawcaZakamarki
AutorAnna Höglund
TłumaczenieKatarzyna Skalska
Recenzent(hab)
Miejsce publikacjiPoznań
Rok publikacji2019
Liczba stron64
Tekst pochodzi z numeru MLKMagazyn Literacki KSIĄŻKI 4/2020

„A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? – spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. – Co wtedy? – Nic wielkiego – zapewnił go Puchatek. – Posiedzę tu sobie i na ciebie poczekam. Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika”. Misia jednak nie zgodziłaby się z Puchatkiem… Kiedy zostaje sama, jest bardzo zła. Nie siedzi i nie czeka. Tęskni. Czuje się odrzucona, bezwartościowa, smutna. Bo przecież z Kostkiem zawsze przed południem pili kawę. Zawsze. A teraz Kostka nie ma. Wyjechał. Nie zapytał, czy Misia się zgadza. Czy da sobie radę sama. Te wszystkie uczucia zmienią Misię.

Ta wspaniała, niewielkich rozmiarów książeczka zachęca do rozmów z małymi czytelnikami o uczuciach, także tych trudnych, przede wszystkim o złości, która przecież wcale nie jest „złą” emocją. Trzeba ją wyrażać, często pomaga nam przetrwać.

Anna Höglund, znana polskim czytelnikom ze wspaniałych ilustracji do książek Ulfa Starka: „Czy umiesz gwizdać, Joanno?” i „Chłopiec, dziewczynka i mur”, daje nam do myślenia. Mało tekstu, dużo obrazków i bardzo dużo treści. Można rozmawiać o własnych potrzebach, zranionych uczuciach, bezradności, tęsknocie, utracie, złości, potrzebie oddzielenia. A także o tej rozłące na zawsze, najtrudniejszej. To pierwsza część z kilkutomowego cyklu o Misi i Kostku. Dla czytelników od 6. roku życia.

No votes yet.
Please wait...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.
OCEŃ KSIĄŻKĘ
escort bayan trabzon escort bayan yalova escort bayan edirne escort bayan manisa bursa görükle escort