Niedziela, 2 listopada 2025
WydawcaWydawnictwo Literackie
AutorJarosław Mikołajewski
RecenzentSebastian Walczak
Miejsce publikacjiKraków
Rok publikacji2025
Liczba stron90
Tekst pochodzi z numeru MLKMagazyn Literacki KSIĄŻKI 10/2025

W tomie „Na skrawku” Jarosław Mikołajewski opowiada o etyce współczesnej cywilizacji przez pryzmat tego, co pozornie drobne i fragmentaryczne. Poeta nie tylko zagląda w głąb siebie — lecz „słucha świata”.

Publikacja składa się z kilkudziesięciu wierszy, w których autofikcja splata się z reporterską wrażliwością. W utworach pojawia się echo miast, w których żyje lub które odwiedził autor, postacie bliskie i intelektualni mistrzowie — z Dantem Alighieri na czele. Wędrówka po własnej pamięci, przywoływanie zdarzeń, które trwają mimo upływu czasu to centralny nurt tych wierszy. Wśród tematów pojawiają się także współczesne bolączki: ekologia i kryzys uchodźczy.

Jednak siła „Na skrawku” tkwi przede wszystkim w drobnych, codziennych epifaniach i melancholii przemijania — w tych momentach, które na ogół mijają niezauważone, lecz w poetyckim oku autora zyskują ciężar i głębię. To poezja cicha, lecz przenikająca: subtelnie dostrzegająca nietrwałość świata, jego przemiany i ulotne piękno sytuacji zwyczajnych, mało epickich — a przez to być może najbliższych naszemu życiu. Wiersze stają się świadectwem obserwacji i zdarzeń zapisanych „na skrawku siebie”.

Ta „poetycka apologia” małych rzeczy, proponowana z taką konsekwencją przez Mikołajewskiego, wpisuje się w jego dotychczasową twórczość. Ta liryka często przybiera postać kolejnych odsłon pewnej lirycznej opowieści o sobie, rozpisanej w tomy „w odcinkach”. Dzięki temu „Na skrawku” może być odbierany jako część większego cyklu, a zarazem – jako osobna, spójna całość.

Warto podkreślić, że Mikołajewski – jako tłumacz, m.in. Dantego, Petrarki, Montalego czy Pasoliniego – ma głęboki kontakt z tradycją i świadomość eksperymentalnych zabiegów językowych. Jego własny styl łączy klarowność i sens z pewną awangardową wirtuozerią, co widać w innych jego utworach, choć w „Na skrawku” odnajdujemy to raczej w tle – tu dominuje skupienie na prostocie i emocji, nie na złożonych figurach.

Ten tomik to propozycja, aby spojrzeć uważniej na nasze otoczenie, na małe fragmenty życia, które składają się na całe nasze doświadczenie.

 

Podaj dalej
OCEŃ KSIĄŻKĘ