Pięknie wydany‚ w 10-lecie Wydawnictwa
Miejskiego w Poznaniu‚ dwujęzyczny (polsko-angielski) album malarstwa Edwarda Dwurnika. Wstępny szkic poświęcony twórczości artysty napisał poznański historyk sztuki Piotr Bernatowicz. Album zawiera także szczegółowe kalendarium twórczości Dwurnika. Publikacja prezentuje stosowny
dla albumu malarstwa poziom edytorski: duży format‚ powlekany matowy papier‚ druk o wysokiej rozdzielczości‚
duże nasycenie barwą. Cieszą oko powiększenia niektórych fragmentów obrazów.

Edward Dwurnik należy do najbardziej znanych współczesnych malarzy polskich. Jako student uległ fascynacji twórczością Nikifora – ślady
inspiracji najgłośniejszym polskim prymitywistą widoczne są i w tym albumie.
Od początku lat 80. Dwurnik zaczął systematycznie tworzyć cykle malarskie poświęcone miastom. Jeden z nich – Poznaniowi‚ z którym łączą go więzy szczególne‚ choćby liczne wystawy i prezentacje.

Te obrazy‚ a jest ich kilkadziesiąt‚ naładowane są ogromną liczbą szczegółów.
Chciałoby się mieć w domu na ścianie taki pejzaż kawałka Poznania i powoli‚ detal po detalu‚ spokojnie studiując odcyfrowywać znaczenie całości‚ jego przesłanie. Jest to malarstwo figuratywne‚ ale nierealistyczne‚
przypomina nieco dowcipne‚
średniowieczne ryciny‚ w których nie jest zachowana perspektywa ani realne proporcje‚ a świat fantastyczny‚
baśniowy‚ nadprzyrodzony miesza się z rzeczywistym. Charakterystyczne jest‚ bez wyjątku‚ spojrzenie „z góry”‚ jakby artysta wspinał się na najwyższy budynek w mieście i stamtąd kreślił jego obraz‚ ponad dachami. Dominują wariacje (wizje‚ fantasmagorie…) na temat Starego Rynku i centralnie umiejscowionego na nim‚ poznańskiego
ratusza. Niewielka część obrazów poświęcona jest innym fragmentom śródmieścia albo Starego Miasta.

Piękny sobie prezent wydawnictwo
na rocznicę sprawiło.