środa, 1 kwietnia 2015
WydawcaIskry
AutorKrystyna Kolińska
RecenzentTO-RT
Miejsce publikacjiWarszawa
Rok publikacji2014
Liczba stron390


Ceniona literacka monografistka, przy której książkach – o Izabeli Czajce,
Stanisławie Przybyszewskiej oraz Jerzym Szaniawskim zarwałem niejedną
noc – zrobiła remanent swojego archiwum dziennikarsko-literackiego, co
zaowocowało niniejszą publikacją. Momentami bardzo ciekawą, odkurzającą
wiele niesłusznie zapomnianych postaci rodzimej kultury, jak np.:
Krystynę i Zdzisława Salaburskich, Marka Sadzewicza, Leopolda Buczkowskiego,
Gustawa Morcinka, Marię Kuncewiczową, Nelly Strugową
czy prof. Stanisława Helsztyńskiego recte Skorupkę – musiał zmienić nazwisko,
pod wpływem teścia szlagona-utracjusza, który tyko pod takim
warunkiem zgodził się oddać mu rękę swej córki. Albo Eugenię Kochanowską,
autorkę książki „Żony sławnych mężów”: „Opowiadała z humorem
o swoim nieudanym związku małżeńskim. Wielkiej początkowo
miłości, gdy mąż po ślubie przez cały rok, co tydzień przynosił bukiet
czerwonych róż. Potem nadal przynosił – też czerwone, ale nie róże,
lecz naklejki na butelkach z »monopolówką«”.

Pochodząca z Częstochowy autorka, po studiach polonistycznych
w Poznaniu w 1952 roku przeniosła się do Warszawy, gdzie dostała pracę
w radiu. „Dyrektorem działu literackiego był Stanisław Wygodzki, któremu
przedstawiłam na zebraniu propozycje moich audycji o twórczości
romantyków. Nie zaaprobował nagrań: »A czy ten Norwid albo Mickiewicz
mogą nam pomóc w budowaniu socjalizmu w Polsce?«”.

Przez karty tych swoistych kadrów pamięci przewijają się także:
Leszek Moczulski – kolega autorki z redakcji „Stolicy”, „Konsul”
– Czesław Śliwa alias Jacek Ben Sommerstein, prof. Zbigniew Raszewski,
za czasów studenckich w Poznaniu (druga połowa lat czterdziestych)
autor i kompozytor popularnych piosenek – nagrywanych
przez szansonistów w prywatnej wytwórni fonograficznej „Mewa”
(właścicielem był Mieczysław Wejman – firma poległa w 1950 roku
w bitwie o handel, wytoczonej tzw. „prywatnej inicjatywie” przez
Hilarego Minca), Egon Naganowski, usunięty w 1956 roku z poznańskiej
rozgłośni Polskiego Radia po zeznaniach – był świadkiem masakry
w czerwcu – na procesie przeciwko funkcjonariuszom bezpieki,
Władysław Komar w artystycznym wcieleniu Króla Ubu, czy Władysław
Pawelec, kompozytor evergreenu „Mexicana”. Ale, na Boga,
rumby, a nie tanga!

No votes yet.
Please wait...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.
OCEŃ KSIĄŻKĘ
escort bayan trabzon escort bayan yalova escort bayan edirne escort bayan manisa bursa görükle escort