Nowe wydanie świetnego podręcznika przeznaczonego
nie tylko dla studentów, lecz również dla szerszego
grona odbiorców. Książka została uaktualniona,
bo jak pisze autorka, „najwięcej zmian dotyczy najdawniejszych dziejów Egiptu – okresów predynastycznego
i archaicznego (…) zmieniła się chronologia,
co nie jest niczym nowym, bo i poprzednio zmieniała się ona często”. Nic nie jest więc, jak widać,
niezmienne, nawet historia sprzed tysięcy lat.

Dopisała również autorka interesującą impresję o „egiptomanii”, co nie jest terminem pejoratywnym, lecz brak jest lepszego określenia. Chodzi o modę na Egipt i wszystko co egipskie i starożytne. Rozpoczęła
się ona już w starożytności, w Grecji i Rzymie, a w Europie rozkwitła w XVI i XVII wieku (we Włoszech), by od czasu egipskiej wyprawy Napoleona
pod koniec XVIII wieku zapanować również w bliższych nam czasach. Jej przykładem są obeliski przywożone z Egiptu i ustawiane w reprezentacyjnych
miejscach Rzymu, Paryża, Londynu czy Nowego Jorku. Mało kto wie, że również w Polsce, w Poznaniu – w Muzeum Archeologicznym – stoi, chociaż skromniejszy niż w wymienionych miastach, przywieziony z Egiptu obelisk Ramzesa II. Polski wątek egiptologii został rozwinięty w zakończeniu w cennym i pouczającym rozdziale zatytułowanym „Zabytki sztuki egipskiej w muzeach polskich” – w Krakowie, Poznaniu i przede wszystkim w Muzeum Narodowym w Warszawie. Można więc oglądać i studiować egipskie zabytki również w kraju, korzystając oczywiście przy tym ze wskazówek, jakich udziela nam autorka fascynującej opowieści o sztuce kraju faraonów.