Czwartek, 21 kwietnia 2011
WydawcaWydawnictwo vis–a–vis Etiuda
AutorAntoni Pieńkowski
RecenzentHanna Kukwa
Miejsce publikacjiKraków
Rok publikacji2010
Liczba stron608


Utwory Antoniego Pieńkowskiego przenoszą czytelników do PRLowskiej
rzeczywistości i do problemów, z jakimi borykali się ludzie żyjący
w tamtych czasach. Zbiór zawiera także wiele opowiadań współczesnych.
A na te dwa światy patrzy on – zwykły człowiek z tłumu.
Autor tomu, Antoni Pieńkowski, jest z zawodu dziennikarzem prasy
rolniczej i kulturalnej. To właśnie wydarzenia jakich był świadkiem
przez 35 lat pracy dziennikarskiej natchnęły go do pisania. Opowiadania
z „Utworów zebranych” skupione zostały w czterech rozdziałach –
„Wujek z Ameryki”, „Aniołek i inne opowiadania”, „Polska żegna Papieża”
i „Prosto do raju”. Bohaterami utworów uczynił autor zarówno ludzi
wpływowych, których status społeczny wyznaczają pieniądze i zajmowane
stanowisko – np. bogaty myśliwy czy nowoczesny biznesmen,
jak i obywateli zwyczajnych, żyjących od wypłaty do wypłaty, mających
całkiem przyziemne problemy, takie jak kłopoty z pracą.
„Utwory zebrane” nie są najodpowiedniejszą propozycją dla czytelników
spragnionych wartkiej akcji i adrenaliny. Ale jeżeli zimowym
wieczorem chcecie usiąść w ciepłym fotelu z filiżanką gorącej herbaty
i wrócić myślą do przeszłości, opowiadania Pieńkowskiego doskonale
uzupełnią nostalgiczny nastrój. To ciepłe, poruszające historie, skłaniające
do refleksji nad przeszłością i teraźniejszością. Autor z humorem
zwraca uwagę na problemy zawsze aktualne – między innymi na zbyt
pochopne ocenianie uczciwości innych („Z notesu prowincjonalnego
urzędnika antykorupcyjnego”), na trudności, jakie mają osoby starsze
z odnalezieniem się we współczesnym świecie („Orgazm po hamburgerze”), czy na niezdrowe pragnienie posiadania coraz większej ilości
pieniędzy („Samolot”).
Na specjalną uwagę zasługuje rozdział „Polska żegna Papieża”. Opowiadania
w nim zawarte są szczegółowym zapisem atmosfery panującej
w Polsce tuż po śmierci Jana Pawła II. Autor przypomina nam
wyjątkową jedność, jaka ogarnęła Polaków w tym szczególnym czasie
– zniknęły kłótnie i spory, a w naszych sercach zapanowała miłość
i wzajemne zrozumienie – „Papież odchodząc zabrał swoich rodaków,
uczynił, że nagle, niespodziewanie, stali się dla siebie bliscy, serdeczni,
uczynni. Chciałoby się ich wszystkich poprosić: Rodacy, bądźcie tacy
na co dzień!”.

Podaj dalej
OCEŃ KSIĄŻKĘ