Konstanty Gebert, wierzący Żyd stara się zachować obiektywizm, chociaż nie kryje swej sympatii. Przedstawia drobiazgowo fakty, racje obu stron, naświetlając je z różnych stron. Nie unika ocen, ale z książki wynika jasno, że autor wierzy w pokojowe zakończenie konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Chociaż od niemal sześćdziesięciu lat stoczono na Bliskim Wschodzie kolejne cztery wojny i wybuchły dwa powstania, to autor za początek tego, co nazywa „wojną czterdziestoletnią” przyjmuje wojnę sześciodniową 1967 roku, a więc przewidywany koniec konfliktu nastąpi według niego w 2007 roku.

Aby dać świadectwo tego, iż nie są to wyłącznie „pobożne życzenia”,
ale realna możliwość, nie tylko opisuje tak łańcuch zdarzeń, że układają się w pewien logiczny ciąg, ale zaprasza do swojego domu
na „rodzinną kolację”, w dniu 30 stycznia 2003 roku przedstawicieli
obu zwaśnionych stron: prof. Szewacha Weissa, byłego ambasadora Izraela w Warszawie i Hafeza Al Nimera, ambasadora Palestyny w Warszawie, a zapiski z tej rozmowy stanowią finalny rozdział tej książki.

Konstanty Gebert, pisujący często pod pseudonimem Dawid Warszawski, jest znanym publicystą i międzynarodowym
reporterem „Gazety Wyborczej”, a również założycielem żydowskiego miesięcznika „Midrasz”.