Nakładem Fundacji Arton i warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych ukazała się książka „Części. Zofia Glazer-Rudzińska. Parts”, powstała podczas prac nad archiwum artystki na Wydziale Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich stołecznej uczelni oraz rozmów przeprowadzonych z Krzysztofem Rudzińskim, mężem Zofii Glazer.
Publikacja zawiera 18 tekstów uczestniczek „Warsztatu kuratorskiego”: Laury Byśkiniewicz, Mai Beczek, Anety Dmochowskiej, Julii Kaptacz, Urszuli Kordasiewicz, Gabrieli Kowalczyk, Martyny Krawcewicz, Mai Lizak, Marty Milewskiej, Ewy Mirończuk, Milany Pepeniny, Mai Romanowskiej, Janki Stelmaszyk, Natalii Stępniak, Wiktorii Szlagowskiej, Angeliki Woźniak, Ruty Zielińskiej i Anny Ziółek oraz eseje dr Mariki Kuźmicz „Wywołanie pełnego obrazu. Przypadek działalności i archiwum Zofii Glazer-Rudzińskiej” i dr hab. Luizy Nader „Ciało pragnące. Litografie i rysunki Zofii Glazer-Rudzińskiej” ukazujących biografię i twórczość artystki z różnych perspektyw, a także reprodukcje jej grafik, rysunków, obrazów i fotografii z życia prywatnego.
Zofia Glazer-Rudzińska (1950-2017) – graficzka, malarka, rysowniczka, wykładowczyni akademicka – była absolwentką Wydziału Grafiki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom z wyróżnieniem rektorskim, 1974). Przez całe swoje życie artystyczne pozostała związana z macierzystą uczelnią – od asystentki prof. Jerzego Tchórzewskiego do prowadzącej w latach 1995-2017 Pracownię Rysunku na Wydziale Rzeźby. W roku 1997 otrzymała od Prezydenta RP tytuł profesorki zwyczajnej sztuk plastycznych. Zajmowała się litografią, rysunkiem, malarstwem, ilustracją. Wydała bibliofilskie tomy poezji Dylana Thomasa, Paula Eluarda i Thomasa S. Eliota. Brała udział w wielu wystawach w kraju i za granicą, była wielokrotną laureatką ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów graficznych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Cagnes sur Mer. Lubiana i ceniona przez studentki i studentów oraz środowisko artystyczne i pedagogiczne.
Artystkę fascynował człowiek, jego ciało, egzystencja. Najczęściej przedstawianym motywem w jej grafikach i rysunkach były dłonie i palce – wyrażały nie tylko emocje, ale opowiadały o ludzkich przeżyciach, uczuciach, namiętnościach, perypetiach. Fragmenty ludzkiego ciała, imaginacyjne portrety w delikatnych, subtelnych i wyrafinowanych pracach Zofii Glazer stały się środkiem ekspresji takim, jakim są słowa, stawiały pytania o sens istnienia. Tworzą niezwykle osobiste wypowiedzi i refleksje o człowieku, jego kruchości i bezradności wobec świata.
Książka ukazała się w polsko-angielskiej wersji językowej (tłumaczenie Karol Waniek).
Publikacja dostępna w Fundacji Arton (arton@fundacjaarton.pl) i w ASP Showroom (showroom@asp.waw.pl).
