środa, 4 listopada 2020
WydawcaKarakter
AutorJagoda Ratajczak
RecenzentMarek Misiak
Miejsce publikacjiKraków
Rok publikacji2020
Liczba stron240
Tekst pochodzi z numeru MLKMagazyn Literacki KSIĄŻKI 10/2020

Dobrze wiem, czym są stereotypy dotyczące języków obcych i ich nauki. Spośród trzech, które znam (angielski, niemiecki i rosyjski), dwa uchodzą za budzące złe skojarzenia – być może u innych tak, u mnie nie. Znajomi i obcy regularnie pytają, czy nie mieszają mi się angielski i niemiecki, albo sugerują, że niemiecki musi być najtrudniejszy do opanowania, a rosyjski – najłatwiejszy. Na to ostatnie stwierdzenie odpowiadam, że jest dokładnie odwrotnie – i nie wiem dlaczego.

Na podobne pytania stara się odpowiedzieć Jagoda Ratajczak – i robi to w sposób inspirujący. Nie udziela autorytatywnych odpowiedzi tam, gdzie nie jest to możliwe, ale i tak rozwiewa szereg stereotypów i precyzuje pojęcia. Co ważne: nie są to kwestie czysto akademickie, ale przekonania, które jednych zniechęcają do nauki języków, a innych utwierdzają w mylnym przekonaniu, że znakomicie opanowali kilka języków, podczas gdy nie są nawet w stanie obejrzeć w oryginale filmu o nieskomplikowanej fabule. Zdumiewające jest, jak wiele problemów, przed którymi stają osoby uczące się języków (zwłaszcza kilku) nie zostało zbadanych naukowo – albo zostało, ale za pomocą metodologii, które czynią te badania mało wiarygodnymi.

Wśród omawianych zagadnień trzy wydają mi się szczególnie istotne. Pierwsze: czy łatwiej jest uczyć się języków podobnych (czyli z tych samych grup – romańskiej, słowiańskiej, germańskiej), czy możliwie odmiennych od tych, które już się zna. Drugie: Co to właściwie znaczy „znać język” i „znać język biegle”? Trzecie: Czy prawdą jest, że naprawdę dobrze można poznać tylko taki język obcy, którego uczymy się od dziecka, a jeśli zaczniemy jako dorośli, to będzie to orka na ugorze? Czwarte: Czy możliwe jest naprawdę głębokie porozumienie – przyjaźń, związek – między osobami komunikującymi się w języku, który dla jednego z partnerów jest ojczysty, a dla drugiego obcy, choć płynnie opanowany? Pierwsze jest szczególnie ważne dla osób, które uczą się języków dla przyjemności i mogą sobie pozwolić na wybór. Drugie staje się istotne choćby przy aktualizacji CV – czy mogę wpisać, że znam dany język dobrze, płynnie, biegle? Trzecie nabiera znaczenia, gdy ktoś odkrył przyjemność z nauki języków dopiero na lub po studiach. Czwarte zaś jest najbardziej związane z subiektywnymi doświadczeniami – dla mnie odpowiedź brzmi „tak, oczywiście”, bo byłem i jestem blisko z innymi po angielsku i niemiecku, ale dla kogoś innego obca (choć biegle opanowana) mowa może być nieprzekraczalną barierą. Zawsze przypomina mi się w takich momentach znajomy, którego dziewczyna jest Niemką: „Dla wielu Polaków niemiecki jest toporny. Dla mnie – idealny do szeptania”.

No votes yet.
Please wait...
Voting is currently disabled, data maintenance in progress.
OCEŃ KSIĄŻKĘ
escort bayan trabzon escort bayan yalova escort bayan edirne escort bayan manisa bursa görükle escort