W arto pamiętać, że skoro pracodawca nie nabywa autorskich praw majątkowych do utworu pracowniczego w sposób pierwotny (czyli z chwilą jego ustalenia w jakiejkolwiek postaci), ale w sposób wtórny, nabycie tych praw nie następuje od razu, automatycznie. By doszło do przejścia praw autorskich na pracodawcę, niezbędne jest przyjęcie utworu. Kiedy oświadczyć Art. 13 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, dotyczący momentu przyjęcia utworu pracowniczego, jest niemal powtórzeniem regulacji, jakiej ustawodawca dał wyraz w art. 55 ust. 4 tej ustawy – w odniesieniu do wszelkich innych utworów. Ustawowy termin, jaki ma pracodawca na zawiadomienie pracownika o przyjęciu utworu, jego nieprzyjęciu bądź uzależnieniu przyjęcia od dokonania określonych zmian, wynosi sześć miesięcy. Upływ tego terminu powoduje zastosowanie ustawowego domniemania, że utwór został przyjęty bez zastrzeżeń. Nic nie stoi na przeszkodzie, by w umowie o pracę bądź w innej umowie wiążącej pracownika z pracodawcą i dotyczącą tworzonych przez pracownika utworów, strony określiły inny termin, jakim dysponuje pracodawca, by dokonać stosownego oświadczenia woli co do przyjęcia bądź nieprzyjęcia utworu, bądź też co do wysuwanych wobec niego zastrzeżeń. Pracodawca ma prawo wysuwać wobec utworu stworzonego przez pracownika zastrzeżenia, trzeba jednak pamiętać, że decyzja o nieprzyjęciu utworu nie może być całkowicie arbitralna i podjęta bez powołania się na ważne powody – taki morał płynie z orzecznictwa Sądu Najwyższego. Nie zawsze jednak wady utworu są tak poważne, …