Ukazała się znacząca, wręcz fundamentalna publikacja dla naszej wiedzy o języku polskim, a przy tym niezwykle pomocna w codziennej pracy z tekstami czy w dyspucie zarówno publicznej, jak i bardziej prywatnej… Obecne wydanie jest wznowieniem pierwszego wydania sprzed dwudziestu lat. Przez te dwadzieścia lat nie zmarnowałem ani jednego dnia, prowadząc dalsze prace nad frazeologią. A frazeologia jest sensem języka! Chodzi o półprodukty, jakie powstają z wyrazów. Same wyrazy nie mają żadnej funkcji. Dopiero frazeologia pozwala reprezentować funkcję językową. Ale frazeologia nie ma reguł, każde nowe powiedzenie, każde połączenie wyrazowe ma swoją własną historię i swoje własne gniazdo. Dlatego nie można ich układać w taki słownik, jak układa się słowniki wyrazów. To musi być zupełnie inny typ słownika – i to jest po pierwsze. A po drugie, nie ma znajomości języka bez znajomości frazeologii tego języka. Jeżeli ktoś nie zna frazeologii języka angielskiego, to nie zna języka angielskiego. Kropka! To samo jest z językiem polskim. Jakie były poprzednie słowniki frazeologiczne języka polskiego? Pierwszą polską pracą z dziedziny frazeologii był wydany w 1897 roku słownik Antoniego Krasnowolskiego. Drugi słownik był oparty na „Słowniku języka polskiego”, jaki powstał pod red. prof. Witolda Doroszewskiego, a konkretnie na kartotece tego słownika. Opracował go prof. Stanisław Skorupa przy pomocy kilkudziesięciu studentów. Przez dwanaście lat budował ten dwutomowy słownik, który zawiera 35 tys. jednostek frazeologicznych, a artykułów hasłowych jest dużo więcej, ale się powtarzają. Natomiast mój słownik zawiera 207 tys. jednostek czy frazeologizmów. I jest to drobna …