Sąd Najwyższy niejednokrotnie zajmował się zagadnieniem współtwórczości, a konkretnie odpowiedzią na pytanie kiedy, a więc po spełnieniu jakich warunków mamy do czynienia z utworem współautorskim. Orzeczenia dotyczące tej problematyki były również bohaterami niniejszego cyklu. Tym razem ponownie proponuję wycieczkę w stronę anatomii współtwórczości. Szczegóły nie tylko medyczne Szczegóły sporu nie na darmo można nazwać anatomicznymi, gdyż sprawa dotyczy skryptu „Centralny układ nerwowy i narządy zmysłu”. Skrypt został wydany dwukrotnie – po raz pierwszy w 1995 roku i po raz drugi trzy lata później. W pierwszym wydaniu jako wyłączną autorkę kilku z podrozdziałów, oznaczonych jako ćwiczenia, wskazano Alicję K. W drugim – jako autorów tych samych ćwiczeń wskazano – oprócz Alicji K. – kilka innych osób, segregując ich nazwiska w kolejności alfabetycznej. Alicja K. wniosła do Sądu Okręgowego we Wrocławiu powództwo przeciwko Teresie S., wydawcy drugiego wydania skryptu, o ochronę dóbr osobistych. W pozwie wnosiła o nakazanie pozwanej zaniechania rozpowszechniania utworu z takim oznaczeniem autorstwa, skierowanie pisma do Rady Wydziału Akademii Medycznej we Wrocławiu wyjaśniającego kwestię autorstwa utworu, zamieszczenie stosownego sprostowania na łamach gazety uczelnianej Akademii Medycznej we Wrocławiu „Naszym Zdaniem”, zobowiązanie pozwanej do uiszczenia kwoty 400 zł na cel charytatywny, tj. dom lub domy dziecka wskazane przez sąd, oraz zasądzenie na jej rzecz kwoty 405 zł z odsetkami ustawowymi. Formuła autorska Sąd Okręgowy we Wrocławiu, orzekający w pierwszej instancji, przyznał Alicji K. rację co do części żądania. Stwierdził, że powódka jest jedną z autorek, tj. współautorką skryptu, skoro więc pozwana wydała go w 1998 roku jako drugie wydanie, …